در اسناد به دست آمده از سفارت آمریکا در مورد وقایع این روزها چنین گزارش شده است:
از: وزارت امور خارجه واشنگتن دی.سی
به: کلیه پست های دیپلماتیک اروپایی فوری
6 نوامبر1978، 15 آبان1357
موضوع: گزارش وضع ایران
بعد از استعفای دیروز نخست وزیر شریف امامی، بامداد امروز شاه ژنرال ازهاری را به عنوان رهبر یک دولت نظامی معرفی کرد. در یک سخنرانی صلح آمیز که او «دولت مراقب» برای جلوگیری از هرج و مرج و بی نظمی را، زمانی تشکیل داد که دیگر هیچ شانسی برای یک ائـتالف وجود نداشت. او قول داد «اشتباهات گذشته، اعمال غیرقانونی و ظلم ها و فساد» را جبران کند. او متعهد شد، که به زودی یک دولت ملی را برسر کار بیاورد تا آزادی های اساسی را برقرار ساخته، یک انتخابات عمومی انجام دهد. … سولیوان (سفیر وقت آمریکا در ایران) گزارش می دهد که اگرچه واحدهای زرهی مشاهده می شوند، ولی سیل نظامیان آن طور که او انتظار داشت ظاهر نشده اند. وقتی که شاه سولیوان را احضار کرد که به او تشکیل دولت نظامی را اطلاع دهد، سولیوان به او گفت که تجمعات دوباره درحال شکل گیری بودند و معدود سربازان حاضر منفعل به نظر می رسیدند. شاه قول داد که دوباره ارتش را بسیج کند. براساس گزارش آسوشیتدپرس تظاهرکنندگان دوباره داخل سفارت انگلیس شدند.
با توجه به متن گزارش بگویید بین اعلام پشیمانی شاه در سخنرانی تلویزیونی از یک سو و اعلام تشکیل دولت نظامی و
گفت وگوی او با سولیوان از سوی دیگر چه تناسبی برقرار است؟
بین این رویکردها تناقض و فریبکاری آشکاری وجود دارد. شاه از یک سو در سخنرانی تلویزیونی خود با ظاهری صلحآمیز ضمن اعتراف به اشتباهات گذشته، وعده جبران ظلمها، برقراری آزادیهای اساسی و تشکیل یک دولت ملی را میداد. اما از سوی دیگر، دقیقاً در همان زمان در عمل یک دولت نظامی خشن به ریاست ارتشبد ازهاری روی کار آورد و در گفتوگو با سفیر آمریکا (سولیوان) صراحتاً قول داد که برای سرکوب تجمعات، ارتش را دوباره بسیج خواهد کرد.
این تضاد نشان میدهد که پیام پشیمانی شاه تنها یک تاکتیک تبلیغاتی برای فریب مردم و آرام کردن اوضاع بود، در حالی که او برای حفظ قدرت خود همچنان به سرکوب نظامی و هماهنگی با قدرتهای خارجی تکیه داشت.