در دو بند زیر خاطره پیش گفته با دو زاویۀ دید، نوشته شده است. این دو بند را بخوانید و با هم مقایسه کنید.
* »جوان آن شب به آستانۀ بیست سالگی پای می نهاد. قرار بود بچه های خوابگاه برایش جشن تولد بگیرند؛ کم کم سال دوم دانشگاه را پشت سر می گذاشت. تمام حواسش به امشب بود و سعی می کرد زودتر خود را به اتوبوس سرویس کوی دانشگاه برساند که...«
* »بیست سالم بود؛ قرار بود بچه های خوابگاه برای من جشن تولد بگیرند؛ کم کم سال دوم دانشگاه را پشت سر می گذاشتم. تمام حواسم به امشب بود و سعی می کردم زودتر خودم را به اتوبوس سرویس کوی دانشگاه برسانم که...«
تفاوت اصلی این دو بند در زاویه دید راوی (شخص راوی) است.
بررسی بند اول:
در این بند، راوی در بطن ماجرا حضور ندارد و خاطره را از بیرون و درباره شخص دیگری تعریف میکند. در واقع زاویه دید در اینجا «سومشخص مفرد (او)» است. نویسنده به عنوان یک ناظر بیرونی یا دانای کل، در حال روایت داستانِ تولد بیستسالگیِ فردِ دیگری است.
بررسی بند دوم:
در این بند، راویِ داستان همان قهرمان یا شخصیت اصلی ماجراست که خاطره تولد خودش را بازگو میکند. بنابراین زاویه دید در این روایت، «اولشخص مفرد (من)» است. این زاویه دید باعث صمیمیت بیشتر با مخاطب میشود و حس حضور در صحنه را قویتر منتقل میکند، زیرا نویسنده مستقیماً از نقش و احساسات خودش در ماجرا سخن میگوید.