Listen to the students talking about going to a friend’s house.
لیسِن تو ذِ اِستیودِنتس تاکینگ اِبَاوت گویینگ تو اِ فِرِندْز هوم.
به صحبت های دانش آموزان درباره رفتن به خانه دوستشان گوش کنید.
Omid: Ali’s not well. I’m going to visit him today.
Are you coming with me?
امید: علیز نات وِل. آیْم گُویینگ تو ویزیت هیم تودِیْ.
آر یو کامینگ ویث می؟
امید: علی حالش خوب نیست. امروز می خواهم به دیدنش بروم.
آیا تو با من میای؟
Hossein: What time are you going?
حسین: وات تایم آر یو گُویینگ؟
حسین: چه ساعتی می خوای بری؟
Omid: Around 5 in the afternoon.
امید: اِرَونْد فایو (5) این ذِ اَفتِرنون.
امید: حدود ساعت 5 بعد از ظهر.
Hossein: I’m not sure I can, but I’ll try. What’s his address?
حسین: آیْ نات شُور آی کن، بات آیْل تِرایْ. واتْس هیز اَدرِس.
حسین: مطمئن نیستم بتونم بیام، اما سعیم را می کنم. آدرسش کجاست؟
Omid: 5 Azadi Street.
امید: فایْ آزادی اِستریت.
امید: خیابان آزادی 5.
Hossein: Call me before you go. My phone number is 586-2144.
حسین: کال می بیفُور یو گُو. مای فُون نامبِر ایز فایو اِیت سیکس - تو وان فُور فُور.
حسین: قبل از اینکه بری با من تماس بگیر. شماره تلفن من 2144-586 است.
Omid: OK, bye.
امید: اوکی بای.
امید: باشه، خداحافظ.