یکی از جامعه شناسان (آگوست کنت) معتقد است که سهم مردگان در ساختن جامعه بیشتر از سهم زندگان است. یعنی سهم پیشینیان ما در ساختن جامعه بیشتر از ما بوده است
چنانکه هر یک از ما صرفا کنشگری منفعل و مجبور نیستیم بلکه می توانیم یا در جهت دوام گسترش و پیشرفت این جهان اجتماعی حرکت کنیم یا در مسیر حرکت به سوی جهان اجتماعی جدیدی گام برداریم
پس اگر سوال شود که ماندگاری الزامات جامعه تابع چیست؟
بی شک خواهم گفت تا زمانی که هر جامعه و فرهنگی از طریق مشارکت اجتماعی افراد پابرجاست، الزامات آن نیز باقی است
نکته دیگر اینکه فرصت ها و محدودیت ها به یکدیگر وابسته اند و هیچ کدام بدون دیگری محقق نمی شوند، به عبارت دقیق تر فرصت ها و محدودیت ها دوروی یک سکه اند
اگر سوال شود که منظور از جهان غرب چیست؟
پاسخ این است که فرهنگ دنیوی غرب را جهان متجدد یا جهان مدرن نیز می نامند و منظور از آن غرب پس از رنسانس یعنی غرب چهارصد سال اخیر می باشد.