3 با مطالعهٔ متن به پرسش های زیر پاسخ دهید.
« تعداد دستگاه های بافندگی دستی شیراز که در اوایل حکومت قاجار 500 واحد بود، حدود 60 سال بعد به 10 واحد کاهش یافت که آنها هم پارچه های زبر و خشن می بافتند. در همان دوره، تعداد کارگاه های حریربافی اصفهان نیز از 1250 واحد به 12 واحد رسید و مردم آن شهر، مصرف کنندهٔ پارچه های نخی کارخانه های انگلستان شدند ».
الف دلیل کاهش تعداد کارگاه های بافندگی در دو شهر شیراز و اصفهان چه بوده است؟
ب به نظر شما، کاهش تعداد کارگاه های بافندگی در دوره قاجار، از نظر اقتصادی چه آثار و نتایجی برای مردم ایران داشت؟
پ از این موضوع تاریخی برای اقتصاد کشور در شرایط کنونی چه پندی می توان گرفت؟
الف کاهش شدید کارگاههای بافندگی در شیراز و اصفهان به دلیل واردات بیرویه و گسترده پارچههای نخی و ارزانقیمت از کارخانههای انگلستان بود که با تولیدات دستی و سنتی ایران رقابت میکردند و باعث ورشکستگی کارگاههای داخلی شدند.
ب کاهش کارگاههای بافندگی باعث بیکاری، فقر و ورشکستگی بسیاری از پیشهوران، بافندگان و کارگران ایرانی شد. از نظر اقتصادی، این موضوع به معنای نابودی صنایع دستی و سنتی ایران و وابستگی شدید کشور به واردات کالاهای خارجی (به ویژه انگلیسی) بود که در نهایت منجر به خروج ثروت از کشور و ضعیف شدن اقتصاد ملی گردید.
پ از این موضوع تاریخی میتوانیم پند بگیریم که اگر یک کشور از تولیدات داخلی خود حمایت نکند و بازار خود را به روی کالاهای خارجی (به ویژه کالاهایی که امکان تولید مشابه آن در داخل وجود دارد) باز بگذارد، صنایع ملی آن کشور نابود شده و وابستگی اقتصادی شدیدی ایجاد میشود. برای داشتن یک اقتصاد قوی، باید با تکیه بر علم و فناوری روز، تولید داخلی را تقویت کرد و از واردات بیرویه کالاهایی که به اقتصاد کشور ضربه میزنند جلوگیری نمود.