دانلود اپلیکیشن
حکایت زیر را بخوانید و آن را به زبان ساده بازنویسی کنید.
سگی بر لب جوی، استخوانی یافت. چندان که در دهان گرفت، عکس آن در آب بدید. پنداشت که دیگری است. به شره (طمع) دهان باز کرد تا آن را نیز از روی آب برگیرد. آنچه در دهان بود، به باد داد.
روزی سگی در کنار جوی آبی، استخوانی پیدا کرد. همین که استخوان را در دهانش گرفت، چشمش به آب افتاد و تصویر خودش و استخوان را در آب دید. سگِ طمع‌کار فکر کرد سگ دیگری درون آب است که او هم استخوانی در دهان دارد. به همین دلیل از روی طمع و زیاده‌خواهی، دهانش را باز کرد تا استخوانِ آن سگ خیالی را هم بگیرد و از آنِ خود کند؛ اما به محض باز کردن دهانش، استخوانی که داشت در آب افتاد و غرق شد و به این ترتیب، همان چیزی را هم که داشت از دست داد.
مفهوم و پیام حکایت:
این داستان از کتاب «کلیله و دمنه» به زیبایی پیامدهای منفیِ «طمع» را نشان می‌دهد. زیاده‌خواهی و طمع‌ورزی نه تنها باعث رسیدن به خواسته‌های بیشتر نمی‌شود، بلکه موجب می‌شود انسان همان داشته‌های فعلی و دست‌نقد خود را نیز به باد بدهد.
1736019749.png)
