بررسی شواهد و مدارک؛ اسلحۀ طلایی
«... در حالی که جنگ های پلوپونزی [جنگ های داخلی یونان] به اوج شدت رسیده بود، اسپارت می کوشید تا برای از بین بردن حریف نیرومند خویش، آتن، از طلای داریوش [دوم] استفاده کند. اما داریوش می دانست از طلاهای خویش چگونه باید همچون یک حربه سیاسی استفاده نماید. در عین حال می دانست که حفظ نوعی موازنه در بین حریفان جنگ پلوپونزی .... برای ایران سودمندتر خواهد بود .... از این رو، .... طلای ایران را طوری به آنها می رسانید که جنگ به درازا کشد و غالب و مغلوبی معلوم نشود. حاصل این سیاست موازنه، آن شد که اشتغال حریفان در منازعات پلوپونزی، به ایران فرصت داد تا شهرهای یونانیِ آسیای صغیر را دوباره به انقیاد خویش درآورد، پادگان های ایرانی را در آنجاها مستقر سازد و حتی مالیات های معوق را بازستاند». (تاریخ مردم ایران قبل از اسلام، عبدالحسین زرین کوب، صص181ــ180)
الف منظور نویسنده از «اسلحۀ طلایی» چیست؟
استفاده هوشمندانه و حسابشده از ثروت و طلاهای ایران به عنوان یک ابزار و حربه سیاسی برای دخالت در امور داخلی یونان و تضعیف دولتشهرهای آن بدون درگیر شدن مستقیم در جنگ
ب به نظر شما چرا با وجود حمایت حکومت هخامنشی از اسپارت در جنگ های پلوپونزی، ایرانیان نمی خواستند این جنگ ها غالب و مغلوبی داشته باشد؟
چون ایرانیان میخواستند با ایجاد و حفظ موازنه میان آتن و اسپارت، جنگ و درگیری میان یونانیان به درازا بکشد؛ در نتیجه، دولتشهرهای یونانی به قدری درگیر جنگهای داخلی خود بودند که فرصتی برای تهدید مرزهای ایران نداشتند و این وضعیت به ایران فرصت میداد تا تسلط خود را بر شهرهای یونانینشین آسیای صغیر دوباره برقرار کند.