1 ايرانیان تا دويست سال پیش چه درکی از تاريخ دوره باستان خود داشتند؟
شناخت محدودی داشتند؛ تاریخ را بر اساس خداینامهها و شاهنامه (پیشدادیان و کیانیان) میشناختند، از سلسلههای ماد و هخامنشی بیاطلاع بودند و آثار باستانی را به شخصیتهای اسطورهای یا پیامبران نسبت میدادند.
2 چه عواملی شناخت تاريخی نسبت به ايران باستان را در دو قرن اخیر متحول کرده است؟
رمزگشایی و خوانده شدن خطوط باستانی (مانند خط میخی توسط هنری راولینسون)، و گسترش کاوشها و حفاریهای علمی باستانشناسی.
3 سه مورد از نتايج و دستاوردهای کاوش ها و تحقیقات جديد را درباره تاريخ ايران در عصر باستان توضیح دهید .
تفکیک تاریخ واقعی از افسانهها و شناخت سلسلههای ماد و هخامنشی.
اثبات قدمت کهن سکونت و تمدن در فلات ایران پیش از مهاجرت آریاییها.
ارائه تقسیمبندی و گاهشماری جدید از تاریخ باستان ایران.
4 پنج مورد از منابع غیرنوشتاری تاريخ ايران در دوران پیش از اسلام را نام ببريد.
ظروف و ابزار سنگی و سفالی
اشیای فلزی و زیورآلات
بقایای کاخها و آتشکدهها
پلها و آببندها
آرامگاهها و گورستانهای باستانی
5 وضعیت تاريخ نگاری ايرانیان در دوران باستان را بررسی و تحلیل کنید.
ایرانیان برخلاف یونانیان تاریخنگاری مکتوب گستردهای نداشتند؛ دلیل آن ترجیح «سنت شفاهی» (حفظ سینهبهسینه) بر کتابت بود. با این حال، با داشتن شعور تاریخی بالا، ثبت رویدادها توسط دبیران و ایجاد آثار ارزشمندی چون سنگنوشتهها و لوحهای گلی به ضبط وقایع میپرداختند.