بررسی شواهد و مدارک
در اینجا بندهای 5 ــ21ــ50 ــ 88 از رسالهٔ 95 بندی لوتر آمده است. آنها را بخوانید و به پرسش های زیر پاسخ دهید.
5- پاپ نه قدرت و نه ارادۀ آن را دارد که مجازاتی را عفو کند، مگر مجازات هایی که خودش با صواب دید خود یا برحسب قانون کلیسایی بر مردم تحمیل کرده است.
21- وقتی واعظانِ آمرزش فروش می گویند، آدم به دلیل آمرزش پاپی از گناهان خود آمرزیده می شود و روح او نجات می یابد، خطا می گویند.
50- مسیحیان بدانند آن کس که حاجتمندی را ببیند و از کنار او [بی اعتنا] بگذرد و بعداً به خاطر بخشش خود به [پاپ] پول بدهد، آمرزش پاپ را به دست نمی آورد، بلکه غضب خدا را به خود متوجه می کند
88- چرا پاپ که از ثروتمند ترین اغنیای بشر است، با پول خود تالار کلیسای سنپیتر را نمی سازد و چرا به پول مؤمنان فقیر چشم دوخته است؟ (فوگل، تمدن مغرب زمین، ج2،ص 583)
1 برداشت شما از این بندها چیست؟ استدلال کنید.
برداشت از این بندها این است که مارتین لوتر با قدرتِ بیحد و حصر پاپ و کلیسا در امر بخشش گناهان و رستگاری انسانها به شدت مخالف بود. او استدلال میکرد که پاپ تنها میتواند مجازاتهایی را که خودش وضع کرده ببخشد (بند ۵) و نمیتواند با فروش آمرزشنامه، کسی را از گناهانش پاک کرده و روحش را نجات دهد (بند ۲۱). لوتر تأکید داشت که انجام کارهای نیک و کمک به نیازمندان برای رضای خدا بسیار مهمتر از خرید آمرزشنامه از پاپ است و خرید آمرزشنامه به جای کمک به نیازمندان موجب خشم خدا میشود (بند ۵۰). همچنین، او به ثروتاندوزی پاپ اعتراض داشت و معتقد بود که پاپِ ثروتمند نباید برای ساخت کلیسای سنپیتر از پول مؤمنان فقیر استفاده کند (بند ۸۸). در مجموع، لوتر معتقد بود که کلیسا و پاپ از دین برای کسب ثروت و قدرت سوءاستفاده میکنند و رستگاری تنها از طریق ایمان و لطف خدا به دست میآید، نه با پرداخت پول به کلیسا.
2 آیا اقدام پاپ و کلیسای کاتولیک، در جهت رسم فروش گناهان، به حیثیت و آبروی کلیسا و پاپ لطمه شدیدی وارد ساخت؟ چرا؟
خرید و فروش گناهان (فروش آمرزشنامه) نشان میداد که کلیسا و پاپ از موقعیت دینی خود برای ثروتاندوزی و سوءاستفاده از اعتقادات مردم استفاده میکنند. این عمل با آموزههای اصیل مسیحیت مبنی بر بخشایش الهی و اهمیت اعمال نیک و کمک به فقرا در تضاد بود. وقتی مردم میدیدند که پاپ ثروتمند برای ساخت بناهای باشکوه مانند کلیسای سنپیتر از پول مؤمنان فقیر استفاده میکند و به جای ترویج کمک به نیازمندان، مردم را به خرید آمرزشنامه تشویق میکند، اعتماد خود را به روحانیت و کلیسا از دست میدادند. این اعمال، کلیسا را به عنوان یک نهاد فاسد و مادیگرا معرفی کرد که به جای هدایت معنوی، به دنبال کسب درآمد از طریق فریب مردم است و همین امر باعث شد اندیشمندانی مانند لوتر به شدت به آن اعتراض کنند و حیثیت کلیسا به شدت خدشهدار شود.