به نظر شما چرا کلیسا در قرون وسطا با وجود اینکه معتقد بود اجبار در دین مجاز نیست، به حربۀ تفتیش عقاید متوسل شد؟ آیا اینگونه اقدام ها در دراز مدت به سود کلیسا و دین مسیحیت بود؟ برای پاسخ خود استدلال نمایید.
کلیسا برای حفظ قدرت مطلق، ثروت و نفوذ گسترده سیاسی و اجتماعی خود در سراسر اروپا، در برابر مخالفان، دانشمندان و اندیشههای جدید احساس خطر میکرد. رهبران کلیسا هرگونه مخالفت فکری را تهدیدی برای پایههای قدرت خود میدانستند؛ به همین دلیل، با وجود ادعای عدم اجبار در دین، برای سرکوب مخالفان، جلوگیری از گسترش افکار نو و ایجاد رعب و وحشت در جامعه، به دادگاههای تفتیش عقاید (انکِزیسیون) متوسل شدند.
این اقدامات در درازمدت به هیچوجه به سود کلیسا و دین مسیحیت نبود. ایجاد خفقان، سختگیریهای بیدلیل و محاکمه و مجازات اندیشمندان، باعث انباشت نارضایتیهای گسترده در میان مردم و متفکران شد. این فشارهای عقیدتی در نهایت نتیجه عکس داد و زمینه را برای شکلگیری جنبشهایی مانند رنسانس و به ویژه نهضت پروتستان فراهم کرد. همانطور که وقایع بعدی نشان داد، این اعتراضات وحدت کلیسای کاتولیک را از بین برد، قدرت کلیسا را تضعیف کرد و نقش آن را در زندگی مردم و جوامع اروپایی به شدت کاهش داد.