به نظر شما دلیل توجه به منظومه های حماسی تاریخی در دوران ایلخانی و تیموری چه بوده است؟
در دوران ایلخانی و تیموری، گرایش به سرودن منظومههای حماسی و تاریخی دو دلیل عمده داشت. نخست آنکه پس از هجوم ویرانگر بیگانگان، اندیشمندان و ادیبان ایرانی برای پاسداشت زبان فارسی، حفظ هویت ملی و زنده نگه داشتن روحیه مقاومت، با الگوبرداری از شاهنامه فردوسی به سرودن وقایع تاریخی در قالب اشعار حماسی روی آوردند.
دلیل دوم به خود حاکمان مغول و تیموری بازمیگشت؛ این فرمانروایان پس از ادغام در فرهنگ و تمدن ایرانی، علاقه داشتند تا فتوحات، قدرت و حکومتشان به سبک پادشاهان باستانی و نامآوران ایرانی ثبت و روایت شود. به همین جهت، از شاعران و مورخان حمایت میکردند تا با خلق چنین منظومههایی، به حکومت خود مشروعیت و شکوه بیشتری ببخشند و نام و دستاوردهای نظامیشان را در تاریخ ماندگار کنند.