نسب بیشتر بنیان گذاران سلسلههای مسلمان ایرانی از جمله طاهریان، سامانیان، صفاریان، آلبویه و زیاریان را به یکی از شاهان و سرداران ساسانی از قبیل خسرو انوشیروان، خسرو پرویز و بهرام چوبین و یا پهلوانان اساطیری مانند رستم رساندهاند. به نظر شما دلیل این نسبسازی چه بوده است؟
دلیل اصلی این نسبسازی، تلاش برای کسب مقبولیت و مشروعیت در میان مردم ایران بوده است. از آنجا که بنیانگذاران بسیاری از این سلسلهها (مانند صفاریان، زیاریان و آلبویه) بدون اجازه و تأیید خلیفه عباسی قدرت را به دست گرفته بودند و به دنبال استقلال بودند، نیازمند پایگاهی برای توجیه حکومت خود میگشتند.
آنها با متصل کردن تبار خود به شاهان ساسانی و پهلوانان باستانی، خود را وارثان برحقِ حکومتهای شکوهمند ایرانِ پیش از اسلام معرفی میکردند. همچنین، خاستگاه اجتماعی برخی از این حکومتها ریشه در خاندانهای کهن و طبقهٔ «دهقانان» داشت که نقش مهمی در حفظ و انتقال فرهنگ ایرانی از دورهٔ باستان به دورهٔ اسلامی ایفا میکردند. بنابراین، این نسبسازیها ابزاری بود تا از طریق آن، هویت فرهنگی و احساسات ملی ایرانیان را زنده نگه دارند و پایههای قدرت سیاسی خود را در برابر خلافت عباسی مستحکم کنند.