آرایۀ مقابل کدام بیت، نادرست است؟
به لطف اگر بخوری خون من روا باشد / به قهرم از نظر خویشتن مران ای دوست (حسن تعلیل)
چون مست میشوید ز شرب مدام دوست / مستی بنده هم به دعا آرزو کنید (ایهام)
بوی جان از لب خندان قدح میشنوم / بشنو ای خواجه اگر زان که مشامی داری (استعاره)
تو که زاهدی به پرهیز تو که عابدی سحرخیز / سر من مدام مست و شب من سحر ندارد (کنایه)