جواب اندیشه و تحقیق صفحه 118 درس 9 دین و زندگی دهم (دوستی با خدا)

خیر، نمی‌توانند چنین ادعایی داشته باشند؛ زیرا میان «محبت» و «اطاعت» رابطهٔ مستقیم وجود دارد.

نمی‌شود انسان از صمیم دل کسی را دوست داشته باشد، اما از فرمانش سرپیچی کند .

این سرپیچی، نشانهٔ عدم صداقت در دوستی است .

خداوند عمل به دستوراتش را شرط اصلی دوستی با خود اعلام کرده است .

امام صادق (ع) صراحتاً می‌فرمایند: «کسی که از فرمان خدا سرپیچی می‌کند، او را دوست ندارد».

برای تقویت این روحیه (تبری)، باید کارهای زیر را انجام داد:

عمیق‌تر کردن دوستی با خدا: هرچه دوستی با خدا عمیق‌تر باشد، نفرت از باطل هم عمیق‌تر می‌شود .

بیرون کردن امور شیطانی از دل: اگر کسی بخواهد قلبش را خانه خدا کند، باید شیطان و امور شیطانی را از آن بیرون کند .

توجه به مفهوم «لا اله الا الله»: باید بدانیم که پایهٔ اسلام ترکیبی از یک «نه» (به غیر خدا) و یک «آری» (به خدا) است .

بغض عملی: طبق فرمایش امام خمینی (ره)، باید علاوه بر عشق به حق، فضای عالم را از نفرت و بغض عملی نسبت به دشمنان خدا لبریز کرد.

معیار سنجش صداقت ما، «عمل» و «پیروی» است.

خداوند در قرآن (آیه ۳۱ آل عمران) می‌فرماید: «اگر خدا را دوست دارید، از من (پیامبر) پیروی کنید ...».

بنابراین، هر کس مطیع دستورات خدا بود، در دوستی‌اش صادق است و هر کس سرپیچی کرد، در ادعای دوستی‌اش صادق نیست .

همچنین نشانهٔ صداقت در دشمنی با بدی‌ها این است که وقتی زشتی و ستم را می‌بینیم، سکوت نکنیم و با آن مقابله نماییم.

خیر، با این جمله به صورت کلی موافق نیستیم.

دین دو پایه دارد: دینداری بر دو پایه استوار است: تولی (دوستی با خدا و دوستان او) و تبری (بیزاری از باطل و پیروان او) .

تضاد حق و باطل: عاشق روشنایی، از تاریکی می‌گریزد. کسی که به دوستی با خدا افتخار می‌کند، با هرچه ضد خداست مقابله می‌نماید.

عدم سکوت در برابر ظلم: نمی‌شود کسی دوستدار خداوند باشد، اما زشتی و ستم را ببیند و نسبت به ستمگران کینه و نفرتی نداشته باشد.