1 چرا انسان مؤمن باید برنامه «مراقبت» داشته باشد؟ این برنامه چیست؟
چرا؟ زیرا گذشت زمان باعث آفت و فراموشی میشود و موجب از هم گسیختن تصمیمها و کارها میگردد. همچنین وفای به عهد رضایت خدا را در پی دارد و شکستن آن شرمندگی میآورد. عهد مانند نوزادی است که اگر مراقبت نشود، آسیب میبیند.
چیست؟ مراقبت یعنی زیر نظر گرفتن و توجه دائمی به تصمیم. انسان باید مراقب باشد که امور دیگر او را مشغول نکند و از تصمیمش غافل نسازد و عواملی را که سبب سستی میشود، از سر راه بردارد.
2 محاسبه» یعنی چه؟ چگونه باید آن را انجام داد؟ نتیجهٔ آن چیست؟
یعنی چه؟ یعنی بعد از مراقبت، میزان موفقیت و وفاداری به عهد ارزیابی شود تا عوامل موفقیت یا شکست شناخته شود.
چگونه؟ بهتر است پایان هر شب (و پایان هفته و سال) رفتار خود را بررسی کنیم. اگر موفق بودیم، خدا را شکر کنیم و اگر سستی کردیم، خود را سرزنش کرده، استغفار کنیم و با تصمیم قویتر دوباره عهد ببندیم.
نتیجه: اصلاح نفس، شناخت عیبها
3 مراقبان اصلی انسان چه کسانی هستند؟ چرا آنها ما را زیرنظر دارند؟
چه کسانی؟
1 خداوند: که از رگ گردن به انسان نزدیکتر است.
2 فرشتگان: دو فرشتهای که در راست و چپ انسان همواره همراه او هستند.
چرا؟ تا اعمال آشکار و پنهان او را ثبت کنند و خودِ عمل را نگه دارند تا در دادگاه قیامت که تعیینکننده سرنوشت ابدی است، عرضه نمایند.
4 چه تفاوتی میان آدم های مصمم و دارای قدرت تصمیم با آدم هایی که در تصمیم سستی می ورزند، وجود دارد؟
آدمهای مصمم (عزم قوی): سرنوشت را به دست حوادث نمیسپارند و با قدرت به سوی هدف قدم برمیدارند. آنها استواری و صبر دارند و سختیها را تحمل میکنند.
آدمهای سست (عزم ضعیف): در برابر تندباد حوادث تاب نمیآورند و مشکلات راه، آنان را زود به عقبنشینی وادار میکند.