فِي الْحُدودِ
در مرز
|
الَجَدَّةُ: |
مُحسِن: |
|
أَلو. اَلسَّلامُ عَلَيكَ یا عَزيزي. |
عَلَيْكِ السَّلامُ. مَنْ أَنتِ؟ |
|
کَيْفَ ما عَرَفْتَ جَدَّتَكَ؟! |
عَفْوا ؛ ما عَرَفْتُ صَوتَكِ. کَيفَ حالُكِ؟ |
|
أَنَا بِخَيرٍ وَ کَيْفَ حالُکُم؟ |
کُلُّنا بِخَيْرٍ. |
|
أَیْنَ أَنتُمُ الْآنَ؟ |
وَصَلْنا إلیٰ مَدینةِ مِهْران فِي الْحُدودِ. |
|
أَیْنَ الْوالِدُ وَ الْوالِدَةُ؟ |
هُما جالِسانِ عَلَی الْکُرْسيِّ. |
|
هَلْ هُما بِخَيْرٍ؟ |
نَعَمْ؛ اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ. |
|
کَیفَ الْجَوُّ هُناكَ؟ |
اَلْجَوُّ باردٌ قلیلاً. |
|
ماذا لبَسْتَ یا عَزیزي؟ ماذا لَبِسَ أَبوكَ و لَبِسَتْ أُمُّكَ؟ |
لبِسْنا مَلابِسَ مُناسِبَةً. |
|
حَفِظَکُمُ اللّٰهُ! مَعَ السَّلامَةِ. |
شُکْراً جَزيلاً. إلَی اللِّقاءِ. |
|
مادر بزرگ: |
محسن: |
|
الو. سلام بر تو عزیزم. |
سلام بر شما(تو). شما(تو) چه کسی هستید(هستی)؟ |
|
چگونه مادربزرگت را نشناختی؟ |
ببخشید؛ صدایت را نشناختم. حالت چطور است؟ |
|
من خوبم و شما چطور هستید؟ |
همگی ما خوب هستیم. |
|
شما الآن کجا هستید؟ |
به شهر مهران در مرز رسیدیم. |
|
پدر و مادرت کجاست؟ |
آن دو بر روی صندلی نشسته اند. |
|
آیا آن دو خوب هستند؟ |
بله؛ الحمدلله. |
|
هوا آنجا چگونه است؟ |
هوا اندکی سرد است. |
|
چه پیوشیدی عزیزم؟ پدر و مادرت چه پوشیده اند؟ |
لباس های مناسبی پوشیده ایم. |
|
خداوند شما را حفظ کند! به سلامتی. |
خیلی ممنونم. به امید دیدار. |
فعل ماضی (3)

