برای اینکه استخوان آسیب دیده درست جوش بخورد و ترمیم شود، چه باید کرد؟
استخوانهای شکسته ای که طی روند درمان به طور کامل جوش خورده باشند، هیچ فرقی با استخوان های طبیعی نخواهند داشت. توجّه داشته باشید که حرکت جزو زندگی است و هرگاه بیمار اصلا حرکت نکند، بیشک استخوانهای آسیبدیدهاش دیرتر جوش میخورند. به بیان دیگر، حرکت بموقع عضله باعث تسریع جوش خوردن استخوان میشود.
در مورد عواملی که در جوش خوردن استخوان پس از شکستگی موثرند باید گفت سه عامل تعیینکننده وجود دارد که اگر هر کدام از آنها دچار اشکال شود، جوشخوردن استخوان به تاخیر میافتد و حتی ممکن است بدرستی صورت نگیرد. بیحرکتی محل شکستگی چه با استفاده از امکانات داخل استخوان و چه به صورت گچگیری و آتلگذاری یا استفاده از ابزاری به نام فیکساتور خارجی، اولین و مهمترین اصل جوشخوردگی استخوانهای آسیبدیده است.
دومین اصل مهم، حرکت هرچه سریعتر عضله شکسته شده با کمک ابزار کمکی مثل واکر یا چوب زیر بغل و نیز وزنگذاری و یا وزنکشی روی عضله تا حد تحمل است. عامل سوم نیز به داشتن بستر خوب خونرسانی در عمل شکستگی بازمیگردد. هرچه شکستگی چند قطعهای باشد یا شکستگی همراه با آسیب عضلات یا بافتهای اطراف باشد، خونرسانی سطحیتر است و جوشخوردن دیر انجام میشود.