فردی از میان جمع برمی خیزد و در و پنجرۀ اتاق را باز می کند. اگر از او بپرسند چرا چنین کاری کردی، چه می گوید؟
او دلیل و هدف خود را از این کار بیان میکند (مثلاً میگوید احساس گرما کردم یا میخواستم هوای تازه به اتاق بیاید). این پرسش و پاسخ نشاندهنده ویژگی «هدفدار بودن» کنش انسانی است. یعنی انسانها فعالیتهای خود را با قصد و هدف خاصی انجام میدهند و به همین دلیل، همیشه میتوان دلیل انجام هر کاری را از انجامدهنده (کنشگر) آن پرسید.