پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم : هر کس در روز قیامت با محبوب خود محشور می شود.
با توجه به حدیث بالا بگویید چرا در روز قیامت انسان با همان هایی که در دنیا آنها را محبوب خود قرار داده است، همراه و هم نشین می شود و به سرانجام همان ها دچار خواهد شد؟
پاسخ این سوال در رابطهٔ عمیق میان «محبت» و «عمل» نهفته است. بر اساس متن درس، دلیل اینکه انسان در قیامت با محبوب خود محشور میشود، این است که:
۱ محبت، جهتدهندهٔ زندگی است:
فعالیتهایی که انسان در طول زندگی انجام میدهد، ریشه در دلبستگیها و محبتهای او دارد و همین محبتهاست که به زندگی آدمی جهت میدهد. وقتی کسی یا چیزی را دوست داریم، تمام تلاش و مسیر زندگیمان را به سمت او تنظیم میکنیم.
۲ محبت، باعث شباهت میشود:
علاقه شدید باعث میشود انسان سعی کند خود را شبیه محبوبش کند. متن درس مثال میزند که کسی که محبوب و معشوق خود را دانشمند یا هنرمندی قرار میدهد، ظاهر و حتی سبک زندگی خود را شبیه وی میسازد.
نتیجهگیری
چون در دنیا مسیر، هدف و سبک زندگی ما به واسطهٔ محبتمان شبیه به محبوبمان شده است، طبیعتاً سرنوشت و مقصد نهایی ما (قیامت) نیز با او مشترک خواهد بود. اگر محبوب ما اهل نور باشد، ما نیز به سمت نور میرویم و اگر اهل تاریکی باشد، سرنوشت ما نیز تاریکی خواهد بود.
به قول حضرت علی (ع) که در درس آمده است: «ارزش هر انسانی به اندازهٔ چیزی است که دوست میدارد».