پیامبر اکرم دربارهٔ حضرت فاطمه سلام الله علیها می فرماید:
خداوند فاطمه را دوست دارد و دوستداران فاطمه را نیز دوست دارد. خداوند با خوشحالی فاطمه خشنود و با خشم او خشمگین می شود.
به نظر شما چرا خداوند با خوشحالی حضرت فاطمه سلام الله علیها خشنود و با خشم ایشان، خشمگین می شود؟ دربارۀ این موضوع با هم کلاسی هایتان صحبت کنید.
پاسخ در این حقیقت نهفته است که حضرت فاطمه (س) به چنان درجهای از ایمان و پاکی رسیده بودند که تمام احساسات، خواستهها و اعمالشان، دقیقاً منطبق بر خواست و رضایت خداوند بود.
به عبارت سادهتر:
1 خوشحالی برای خدا: ایشان هرگز به خاطر مسائل شخصی، دنیوی یا مادی خوشحال نمیشدند. خوشحالی ایشان فقط برای چیزهایی بود که خدا دوست دارد؛ مانند اجرای عدالت، پیروی از دستورات الهی، و کمک به بندگان خدا.
2 خشم برای خدا: به همین ترتیب، ایشان هرگز برای منافع شخصی یا از روی هوای نفس خشمگین نمیشدند. خشم ایشان فقط زمانی بود که میدیدند حقی زیر پا گذاشته شده یا دستوری از دستورات خدا نادیده گرفته میشود.
چون تمام وجود و احساسات ایشان «خدایی» شده بود و کاملاً از هر گناه و اشتباهی پاک بودند، خوشحالی ایشان نشانهی خوشحالی خدا، و خشم ایشان نشانهی خشم خدا بود.
در واقع، ایشان به مقامی رسیده بودند که کاملاً به خواست خدا راضی بودند و خدا نیز به طور کامل از ایشان خشنود بود. این حدیث دقیقاً همین معنای عمیق را میرساند.