۱ نویسنده، پاسداشت زبان مادری و فرهنگهای محلی را به چه چیزی تشبیه کرده است و مقصود او چیست؟
آنها را به تارهای مستحکم یک فرش تشبیه کرده است. مقصود نویسنده این است که زیبایی و یکپارچگی ایران (فرش)، وابستهبه همین تفاوتها و فرهنگهای محلی (تارها) است و توجه به ادبیات بومی، باعث اتحاد و تقویت هویت ملی میشود، نه تفرقه.
۲ معنی و مفهوم جملهی «ریشهی درخت تنومند ادبیات پارسی، از آبشخور همین چشمههای زلال بومی سیراب شده است» را بنویسید.
معنی: ادبیات قدرتمند فارسی، رشد و شکوه خود را مدیون ادبیات محلی و زبانهای بومی است.
مفهوم: تاکید بر تأثیر عمیق و ریشهایِ فرهنگ و ادبیات اقوام مختلف (لر، کرد، ترک، بلوچ، عرب، گیلک و...) بر غنای زبان و ادبیات رسمی کشور.