دانلود اپلیکیشن
درختِ علم
حاکمی را خبر می دهند که درختی عجیب در هندوستان است که اگر کسی میوه ی آن را بخورد، هرگز پیر نمی شود. حاکم یکی از نزدیکان خود را برای یافتن چنین درختی، به سوی هندوستان، روانه می کند. آن شخص، پس از جست و جوی بسیار به نتیجه ای نمی رسد و با هر کس در این باره گفت و گو می کند با تمسخر و تعجّب، روبه رو می شود. سرانجام، ناامید می شود و قصد بازگشت می کند؛ امّا پیش از اینکه بار سفر بندد با دانشمندی روبه رو می شود و با شگفتی از او پاسخ می شنود: این درختی که تو می گویی و به دنبال آن هستی، همان «درخت علم» است.
شيخ خنديد و بگفتش ای سَليم
اين درخت علم باشد ای عليم
شیخ به او خندید و گفت ای آدمِ ساده دل، آن درختی که به دنبالش می‌گردی همان علم است
تو به صورت رفته‌ای، ای بی خبر
زان ز شاخ معنی‌ای، بی بار و بر
تو بی خبر از همه جا به دنبال ظاهر این درخت رفته‌ای و به همین دلیل از معنا و مفهوم اصلی آن بی خبر هستی.
گه درختش نام شد، گاه آفتاب
گاه بحرش نام شد، گاهی سحاب
گاهی به علم، درخت می گویم و بعضی وقت ها آفتاب. بعضی وقت ها دریا و بعضی وقت ها ابر
آن يکی کِش صد هزار آثار خاست
کم ترين آثار او، عمر بقاست
علم هزاران فایده مختلف دارد که تنها یکی از آن فواید عمر جاویدان است.
«جلال الدّین محمِد، مثنوی معنوی، بازنویسی و کاهش»
در این شعر، علم به چه چیزهایی مانند شده است؟
درخت، آفتاب، دریا، ابر
1736019749.png)
