جواب پرسش های نمونه صفحه 135 درس 14 تاریخ دهم ایران و جهان باستان

اعتقادات: اکثر پژوهشگران برجسته ایرانی و غیر ایرانی در خصوص پیروی هخامنشیان از دین زرتشتی اختلاف نظر دارند عده ای از آنان بر پایه برخی مندرجات سنگ نوشته ها و دیگر شواهد تاریخی استدلال می کنند که هخامنشیان زرتشتی بوده اند و گروهی دیگر این نظر را قبول ندارند و می گویند شاهان هخامنشی به باورهای کهن ایرانیان اعتقاد داشته اند.

سیاست دینی هخامنشیان: پادشاهان هخامنشی مردم را در پیروی از دین خود آزاد می گذاشتند و فرهنگ و عقاید اقوام تابع حکومت خود را محترم می شمردند. رفتار آزاد منشانه کورش بزرگ با مردمان مغلوب و احترام او به دین و آداب و رسوم این مردمان نشانه مطلب فوق می باشد.

آزادی دینی اشکانیان زمینه مناسبی را برای همزیستی مسالمت آمیز پیروان دین ها و عقاید مختلف فراهم کرد از این رو یونانی تبارانی که در ایران می زیستند بدون هیچ مزاحمتی خدایان خود را می پرستیدند یهودیان، حکومت ایران را پناهگاه مناسبی برای خود می دانستند. مسیحیان در قلمرو اشکانی احساس امنیت می کردند و حتی مبلغان بودایی نیز برای آیین خودرا راحت تبلیغ می نمودند.

الف پیامد سیاسی: با این اقدام دین وسیاست بهم گره خورد از یک سو پادشاهان به پشتیبانی کامل از دین رسمی پرداختند و از سوی دیگر روحانیون زرتشتی قدرت و حاکمیت پادشاهان ساسانی را تأیید کردند.

ب پیامدهای دینی: گسترش ورسمیت یافتن دین زرتشتی، نفوذ و قدرت روحانیون زرتشتی را به طرز چشمگیری افزایش داد به طوری که پادشاهان معمولا برای تصمیم گیری در مسائل مهم حکومت با موبدان مشورت می کردند و روحانیون زرتشتی علاوه بر تعالیم آموزه های دینی و اجرای مراسم مذهبی عهده دار پست ها و مقام های مهمی نیز گشتند. مکتوب شدن اوستای شفاهی توسط موبدان برای این که در مقام بحث و جدل با سایر ادیان بتوانند با سند و مدرک معتبر صحبت نمایند – برپا ساختن آتشکده های فراوان در شهرها و روستاهای مختلف ایران - در عصر ساسانی اوستا به زبان پهلوی ترجمه و شرح و تفسیرهایی بر آن نوشته شد همچنین سایر کتاب های اعتقادی نیز بر اساس تعالیم زرتشت به زبان پهلوی تألیف گردید مثل دینکرد - سخت گیری نسبت به گروه های غیرزرتشتی.

خانواده

یکی از مناطقی که سبب اختلاف سیاسی میان ایران وامپراتوری روم بودارمنستان می باشد در اثر مسیحی شدن عده زیادی از مردم این منطقه، پادشاهان ایرانی واکنش نشان داده و موجب آزار واذیت مسیحیان این ناحیه و سایر شهرهای مسیحی نشین ایران گشتند در این زمینه شاپور دوم ساسانی بیشترین خشونت ها را نسبت به مسیحیان اعمال نمود. بعد از او چند تن از پادشاهان ساسانی نسبت به مسیحیان به دیده اغماض نگاه کرده و دست از تعرض آنها برداشتند یزدگرد اول و خسرو پرویز نیز از جمله پادشاهانی بودند که رابطه دوستانه با مسیحیان برقرار نمودند.