1 دولت انگلستان پس از جنگ جهانی اول چه سیاست هایی در منطقه خاور میانه دنبال می کرد؟
ایجاد حکومت مرکزی مقتدر و وابسته برای کنترل منطقه حساس خاورمیانه و دستیابی به منابع نفتی آن، سرکوب نهضتهای ضداستعماری، ایجاد کمربند آهنین در مقابل نفوذ شوروی، و کاهش مخارج سنگین نظامی در ایران
2 پس از پایان جنگ جهانی اول در ترکیب نیروهای نظامی انگلیس و روس در ایران چه تغییراتی ایجاد شد؟
به دنبال وقوع انقلاب کمونیستی، حکومت شوروی نیروهای خود را از شمال ایران بیرون برد. با خروج روسها، انگلیسیها در صحنه سیاسی ایران بیرقیب ماندند و در صدد برآمدند تا نیروی قزاق و قوای نظامی ایران را به اختیار خود درآورند
3 ماهیت قرارداد 1919 ایران و انگلیس چه بود؟
ماهیت آن ایجاد سیستم تحتالحمایگی ایران از سوی دولت انگلیس بود؛ زیرا به موجب این قرارداد، نظارت بر تشکیلات نظامی، مالی و سیاسی ایران منحصراً در اختیار مستشاران انگلیسی قرار میگرفت
4 چه عواملی انگلستان را در دوران بعد از جنگ جهانی اول به سوی مداخله غیر مستقیم در ایران سوق داد؟
شکست انگلستان در اجرای قرارداد استعماری ۱۹۱۹، و همچنین نفرت تاریخی مردم مسلمان ایران از نظام استعماری انگلستان، سیاستمداران این کشور را وادار کرد تا به جای مداخله مستقیم، روش «مداخله غیرمستقیم» را در پیش بگیرند
5 سید ضیاء الدین طباطبایی پس از کودتای سوم اسفند 1299 به چه اقداماتی دست زد؟
او بلافاصله بسیاری از شخصیتهای سیاسی مخالف انگلستان (مانند آیتالله مدرس) را دستگیر و روانه زندان کرد. همچنین برای فریب افکار عمومی و سرپوش گذاشتن بر نقش انگلستان در کودتا، قرارداد ۱۹۱۹ را به صورت نمایشی لغو کرد تا دولت خود را کابینهای ملی و ضدانگلیسی نشان دهد
6 دولت سید ضیاء الدین طباطبایی با چه مشکلاتی مواجه بود؟
ظاهرسازیها و تندرویهای سیدضیاء موجی از مخالفت را علیه وی برانگیخت. از سوی دیگر، خودسریهای رضاخان در اختصاص درآمدهای شهرداری و مالیه به نفع قزاقهای زیر فرمانش بر مشکلات دولت میافزود؛ این بروز اختلاف و جنگ قدرت در نهایت سیدضیاء را وادار کرد وزارت جنگ را به رضاخان واگذار کند.