ترجمه کنید.

1 يا وَلَدُ، ماذا تَفْعَلُ؟
أَنْظُرُ إِلَی صُورَةٍ.

2 يا سَيِّدَةُ، ماذا تَفْعَلِينَ؟
أَقْرَأُ آياتٍ مِنَ الْقُرآنِ.

3 هَلْ تَصْنَعُ كُرْسِيّاً؟
لا؛ أَصْنَعُ مِنْضَدَةً.

4 أَتَذْهَبِينَ مَعَ أُخْتِكِ؟
لا؛ أَذْهَبُ مَعَ صَديقَتي.
1 ای پسر، چه کار میکنی؟
به یک عکس نگاه میکنم.
2 ای خانم، چه کار میکنی؟
آیاتی از قرآن را میخوانم.
3 آیا صندلی میسازی؟
نه؛ میز میسازم.
4 آیا با خواهرت میروی؟
نه؛ با دوستم میروم.
یک نکتهی آموزشی مهم برای تو:
در این مکالمهها باز هم میتوانی الگوی صرف فعل مضارع را به خوبی ببینی:
برای خطاب به مذکر از فعل «تَفْعَلُ» و برای مؤنث از «تَفْعَلِينَ» استفاده شده است.
در تمام پاسخها، چون شخص از طرف خودش جواب میدهد، فعل با «أ» شروع میشود (أَنْظُرُ، أَقْرَأُ، أَصْنَعُ، أَذْهَبُ).
دیدن این الگوها در مکالمات واقعی به یادگیری عمیق تو کمک میکند.