دانلود اپلیکیشن
نامه ای از یک پدر به فرزند
فرزندم حسن!
قلب نوجوان مانند زمین، آمادهٔ پذیرش هر بذری است.
من در تربیت تو شتاب کردم تا تو به دنبال چیزهایی که دیگران آنها را تجربه کرده و تو را از تجربهٔ دوبارهٔ آنها بی نیاز ساخته اند نروی.
فرزندم، من در کردار و رفتار پیشینیان دقّت کرده و سرگذشت آنها را مطالعه کردم.قسمت های روشن و شیرین زندگی آنها را از دوران تیره و بدبختی آنها شناختم.
من به عنوان پدر، از هر حادثه ای که در گذشته پیش آمده است، آنهایی را که زیبا و شیرین بوده است برای تو انتخاب کردم مانند هر پدر مهربانی که نیکی ها و خوبی ها را برای فرزندش می پسندد.من نیز خواستم تو را با آن خوبی ها تربیت کنم.
فرزندم! تو در آغاز زندگی هستی. نفسی پاک و سالم داری. پس! در آغاز راه و در اوّل تربیت تصمیم گرفتم کتاب خدای توانا و بزرگ یعنی قرآن کریم را همراه با تفسیر آیات آن به تو بیاموزم و قوانین اسلام و احکام حلال و حرام را به تو تعلیم دهم و به چیزی دیگر نپردازم.
پدرت
علی بن ابیطالب
آیا شما می توانید بگویید چرا امام علی (ع) تربیت فرزند خود را از آموزش قرآن شروع کرده است؟
چون دوره نوجوانی دورۀ آغاز زندگی کردن براساس تصمیمات فرد نوجوان است و در همان ابتدا دارای نفس پاک و سالم می باشد. بنابراین پذیرش خوبی ها و نیکی ها در این دوره راحت تر از دوره های بعد از آن است.
1736019749.png)
