پایان داستان اصحاب کهف با آیهٔ «رَبُّنا رَبُّ السَّمواتِ وَ الارضِ» چه ارتباطی دارد؟ در این باره با یکدیگر گفت وگو کنید.
این آیه، اعلام ایمان و باور قلبی اصحاب کهف بود. آنها با این جمله، پروردگار آسمانها و زمین (خدا) را به عنوان تنها فرمانروای خود پذیرفتند و حاکمیت پادشاه ظالم زمان خود (دقیانوس) را رد کردند.
پایان داستان، تحقق کامل همین باور است:
1 اثبات قدرت خداوند: اصحاب کهف پس از ۳۰۹ سال خواب بیدار شدند و دیدند که پادشاه ظالم از دنیا رفته و پادشاهی خداپرست بر تخت نشسته است. این نشان داد که «رَبُّ السَّمواتِ وَ الارض» (پروردگار آسمانها و زمین) بر زمان، مرگ، و سرنوشت پادشاهان تسلط کامل دارد.
2 اجابت دعا و اشتیاق به خدا: آنها که برای رسیدن به خدا از دنیا بریده بودند ، پس از بیداری، بیش از پیش مشتاق خداوند بودند و دیگر نمیخواستند در این دنیا بمانند.
3 پایان مطابق خواسته: آنها به همان «رَبُّنا» (پروردگار ما) دعا کردند و از او خواستند که آنها را به بهشت نزد خود ببرد. خداوند نیز به عنوان «رَبُّ السَّمواتِ وَ الارض»، دعایشان را اجابت کرد و پایان داستان زندگیشان را مطابق خواسته خودشان رقم زد و روحشان را به آسمان برد.
بنابراین، پایان داستان نشان میدهد که خدایی که اصحاب کهف به او ایمان آوردند، همان پروردگار مقتدری است که دعای بندگان مؤمن خود را میشنود و به بهترین شکل به آنها پاداش میدهد.