با اینکه قضای الهی و اختیار، هر دو، چه در موفقیت ها و چه در شکست های انسان نقش دارند، چرا برخی انسان ها می کوشند شکست های خود را به قضا و قدر الهی نسبت دهند؟
انسانها معمولاً وقتی موفق میشوند، آن را نتیجه تلاش و هوش خود میدانند، اما هنگام شکست سعی میکنند آن را به گردن قضا و قدر بیندازند تا از زیر بار مسئولیتِ تصمیمات غلط خود فرار کنند. در حالی که قضا و قدر الهی به معنای سلب اختیار از انسان نیست؛ بلکه خداوند جهان را بر اساس قوانین دقیق و نظاممند (علت و معلول) بنا کرده است.
برای مثال، اگر کوهنوردی بدون تجهیزات ایمنی از کوه بالا برود و سقوط کند، آسیبدیدگی او هم در چارچوب قوانین الهی (قضا) قرار دارد و هم نتیجه انتخاب اشتباه خودش بوده است. بنابراین، شکستها و موفقیتهای ما محصول ترکیب نظاممندی جهان (که اراده خداست) و اراده و تصمیمگیری خود ماست. ما نباید برای توجیه اشتباهاتمان، قضا و قدر را بهانه کنیم، بلکه باید مسئولیت انتخابهای خود را بپذیریم.