دانلود اپلیکیشن
| خرد | دانش |
| انديشه | فکر |
| خداوند | صاحب، دارنده |
| جای | مکان |
| مِهر | خورشید |
| گردان | گردنده |
| کیوان | بلندترين ستاره «زُحل» |
| بیننده | چشم |
| جايگاه | مکان |
| برنا | جوان |
| ستودن | ستايش کردن |
| میان | کمر |
| فروزنده | روشن کننده |
| ناهید | سیارۀ زُهره |
به نام خداوند جان و خرد
کزين برتر انديشه بر نگذرد
به نام خدايی که انسان را آفريد و به او عقل داد. و انديشۀ آدم از اين بالا تر نمی رود و به حقیقت خدا پی نمی برد.
مفهوم بیت:
ذهن انسان ، قادر به شناخت خداوند نیست.
آرایۀ ادبی:
خرد و اندیشه : مراعات نظیر
خرد و نگذرد : قافیه
خداوندِ نام و خداوندِ جای
خداوندِ روزی دهِ رهنمای
خداوندی که صاحب نام ها و مکان هاست. خداوندی که روزی دهنده و راهنمای انسان است .
مفهوم بیت:
خداوند، به وجود آورندۀ تمام جهان است .
آرایۀ ادبی:
واج آرایی : تکرار حروف «خ» و «ن»
جای و رهنمای : قافیه
خداوند کیوان و گردان سپهر
فروزندۀ ماه و ناهید و مهر
خداوند، خالق بلندترين ستاره و گردانندۀ آسمان، روشن کنندۀ ماه و ناهید و خورشید است.
آرایۀ ادبی:
کیوان، ماه، ناهید، مهر : مراعات نظیر
سپهر و مهر : قافیه
به بینندگان آفريننده را
نبینی، مرنجان دو بیننده را
با چشمانت نمی توانی خدا را ببینی پس به چشم هايت زحمت نده.
مفهوم بیت:
خداوند را با حواس مادی و چشم نمی توان ديد و درک کرد.
آرایۀ ادبی:
آفریننده و بیننده : قافیه
نیابد بدو نیز، انديشه راه
که او برتر از نام و از جايگاه
حتی اندیشه آدمی هم نمی تواند به خدا دست یابد؛ زیرا او از نام و مکان بالاتر است.
آرایۀ ادبی:
راه نیافتن : کنايه از درک نکردن عقل و انديشه
راه و جایگاه : قافیه
ستودن نداند کس او را چو هست
میان، بندگی را ببايدت بست
هیچ کس نمی تواند خدا را چنان که شايسته است، ستايش کند، پس برای بندگی و اطاعت خدا آماده باشیم.
آرایۀ ادبی:
میان، بندگی را ببايدت بست : کنايه از آماده شدن برای بندگی خدا
هست، بست : جناس
واج آرایی : تکرار حرف «ب»
هست و بست : قافیه
توانا بود هرکه دانا بود
ز دانش، دل پیر، برنا بود
هرکس دانش کسب کند در زندگی موفق است. به وسیلۀ دانش، دل انسان پیر، جوان می شود.
مفهوم بیت:
هرکس دانا باشد، توانايی انجام کارها را دارد.
آرایۀ ادبی:
دانا و برنا : قافیه
بُوَد : ردیف
تاریخ ادبیات:
حکیم ابوالقاسم فردوسی:
حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی (329-411 هجری) یکی از بزرگ‌ترین شاعران حماسه‌سرای ایران و شاعر ملی محسوب می‌شود. او که در روستای باژ از طوس به دنیا آمد و در دوران سامانیان و غزنویان زندگی کرد، از خاندان دهقانان بود. فردوسی پیش از 40 سالگی به سرودن داستان‌های قهرمانی مشغول شد و در آغاز نگارش شاهنامه خود از شاهنامه ابو‌منصوری (اثر دقیقی) بهره گرفت. فردوسی همچون ستاره‌ای درخشان در آسمان ادب فارسی و در بین شاعران جهانی شناخته می‌شود.
شاهنامه:
شاهنامه حاصل تلاش سی ساله فردوسی است که در حدود 50 هزار بیت دارد و به شرح تاریخ ایران از دوران اساطیری تا حمله اعراب می‌پردازد. این اثر بخش‌های اساطیری، داستانی و تاریخی را در بر می‌گیرد و فردوسی سرانجام به ناچار شاهنامه را به محمود غزنوی تقدیم کرد.
1736019749.png)
