جواب تدبر در قرآن صفحه 57 درس 5 دین و زندگی دوازدهم انسانی

قَدْ جَاءَكُمْ بَصَائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ عَمِيَ فَعَلَيْهَا ذَلِكَ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيكُمْ وَأَنَّ اللَّهَ لَيْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ

به راستی که دلایل روشن از جانب پروردگارتان به سوی شما آمد. پس هر کس که بینا گشت، به سود خودِ او

و هر کس کور دل گردد، به زیان خودِ اوست این ]عقوبت[، به خاطر کردار پیشین شماست [و نیز به خاطر آن است که[ خداوند هرگز بهبندگان ستم نمی کند.

آیه 104 سوره انعام بیانگر این است که خداوند رهنمودها و دلایل روشن خود را برای ما انسان ها می فرستد و این انسان است که باید بر اساس تفکر و تصمیم با این رهنمودها مواجه شود. او هم می تواند این دلایل روشن را نادیده بگیرد و تصمیم به مخالفت و نادیده گرفتن آنها بگیرد و هم می تواند با تفکر و تصمیم درست، دست به انتخاب صحیح بزند ، و به نفع خویش گام بردارد. اشاره به داشتن قدرت تفکر و تصمیم گیری نشانه ای از اختیار انسان است.

هم چنین آیه 182 آل عمران، اشاره به این نکته دارد که انسان مسئول اعمال خویش است و عذاب اخروی وی نتیجه اعمالی است که در دنیا انجام داده است. اشاره خداوند به این مطلب نشان از اختیار انسان است. زیرا اگر انسان، اختیاری در انجام اعمال خود نداشت یقیناً مسئول کردار خود نیز نبود و نباید به خاطر این رفتارها مجازات می شد.