1 چرا با این که همهٔ انسان ها دارای قوه عقل هستند، همه عاقلانه رفتار نمی کنند؟
پاسخ این سؤال در شناخت «موانع» رشد عقل نهفته است. اگرچه خداوند این سرمایهٔ بزرگ را در وجود همهٔ ما قرار داده ، اما عواملی در درون و بیرون ما وجود دارند که مانع به کارگیری کامل آن میشوند:
مانع درونی (نفس امّاره): در درون انسان، نیرویی وجود دارد که توجهش فقط به لذتهای فوری و حیوانی است و انسان را به برآوردن آنها به هر قیمتی تشویق میکند. این نیرو که «نفس اماره» نامیده میشود ، دشمنترین دشمن انسان معرفی شده و میتواند ندای عقل را که ما را از خوشیهای زودگذر منع میکند ، نادیده بگیرد.
مانع بیرونی (وسوسههای شیطان): دشمنی بیرونی وجود دارد که سوگند خورده انسان را فریب دهد و او را سرگرم لذتهای دنیایی کند تا از اهداف برتر باز دارد. ابزار او فقط «وسوسه کردن» است و این خود انسان است که میتواند دعوت او را بپذیرد یا رد کند.
تقلید کورکورانه: یکی دیگر از دلایل رفتار غیرعاقلانه، پیروی از آداب و رسوم نیاکان بدون اندیشه و تعقل است. قرآن کسانی را سرزنش میکند که در پاسخ به دعوت الهی، بهجای تعقل، به راه و روش پدرانشان که شاید خودشان هم اهل اندیشه نبودهاند، تکیه میکنند.
بنابراین، رفتار عاقلانه یک انتخاب و یک مبارزهٔ دائمی است؛ مبارزه با خواهشهای درونی، وسوسههای بیرونی و عادت به تقلید بدون فکر.
2 برای رشد عقل و رسیدن به صفت عاقل، چه پیشنهادهایی دارید؟
برای پرورش این نیروی ارزشمند و تبدیل شدن به یک فرد «عاقل»، درس چندین راهکار عملی و استراتژیک را پیش روی ما میگذارد:
تفکر در آفرینش: اولین و مهمترین گام، کاری است که خردمندان انجام میدهند؛ یعنی تفکر و اندیشه در آفرینش آسمانها و زمین. این کار به ما کمک میکند تا هدفمندی جهان را درک کرده و از پوچی و بیهودگی دور شویم.
یاد همیشگی خداوند: خردمندان کسانی هستند که در هر حالتی، چه ایستاده، چه نشسته و چه خوابیده، خداوند را یاد میکنند. این ارتباط دائمی، عقل را در مسیر درست هدایت و حفظ میکند.
پرهیز از تقلید کورکورانه: برای رشد عقل، باید از دنبالهروی بدون فکر و اندیشه از دیگران یا سنتهای گذشته پرهیز کرد. یک فرد عاقل، برای باورها و رفتارهای خود دلیل و برهان میطلبد.
توجه به گنجهای درونی: همانطور که داستان «در جستجوی گنج» نشان میدهد، باید بدانیم که سرمایههای اصلی رشد در درون خود ما قرار دارند. شناخت این سرمایهها مانند فطرت، وجدان و اراده، گامی بزرگ در مسیر عاقل شدن است.
استفاده از راهنمایان الهی: خداوند علاوه بر سرمایههای درونی، راهنمایانی را همراه با کتاب راهنما برای ما فرستاده است. بهرهگیری از تعالیم پیامبران و کتب آسمانی، مسیر رشد عقل را هموار و روشن میسازد.