دانلود اپلیکیشن
براساس برخی شواهد باستان‌شناختی و تاریخی، حضرت ابراهیم (ع) احتمالاً حدود چهار هزار سال پیش در اور (یکی از شهرهای سومر) به دنیا آمده است. او در این شهر، مبارزه خود را بر ضد ستاره‌پرستی و بت‌پرستی آغاز کرد. با رجوع به مدخل ابراهیم در جلد دوم فرهنگ‌نامه کودکان و نوجوانان و یا جلد اول کتاب داستان پیامبران، نوشته علی موسوی گرمارودی، سرگذشت حضرت ابراهیم (ع) را خلاصه کنید و در کلاس بخوانید.
تولد و محیط زندگی: حضرت ابراهیم (ع) حدود ۴۰۰۰ سال پیش در شهر باستانی «اور» در تمدن سومر (بین‌النهرین) به دنیا آمد. در آن زمان جامعه گرفتار خرافات، بت‌پرستی و ستاره‌پرستی بود و پادشاهی ستمگر به نام «نمرود» ادعای خدایی داشت.
شکستن بت‌ها: ابراهیم (ع) که با تفکر در نظام آفرینش به یگانگی خداوند پی برده بود، مبارزه عملی خود را آغاز کرد. در روزی که مردم برای جشن از شهر خارج شده بودند، او وارد بتکده شد و تمام بت‌ها (جز بت بزرگ) را شکست و تبر را بر دوش بت بزرگ گذاشت تا به مردم ثابت کند این مجسمه‌های بی‌جان حتی قدرت دفاع از خود یا سخن گفتن را ندارند.
گلستان شدن آتش: نمرود و کاهنان برای مجازات ابراهیم، آتشی عظیم برافروختند و او را در آن انداختند. اما به اراده و اذن خداوند، آتش بر ابراهیم سرد و بی‌گزند (گلستان) شد و او سالم از آتش بیرون آمد که این معجزه بزرگ باعث رسوایی نمرود گردید.
مهاجرت و بنای کعبه: پس از این واقعه، حضرت ابراهیم (ع) برای گسترش پیام یکتاپرستی به سرزمین‌های شام، فلسطین و حجاز مهاجرت کرد. از بزرگ‌ترین یادگارهای ایشان، تجدید بنای خانه کعبه در مکه با همراهی فرزندش حضرت اسماعیل (ع) است که تا به امروز قبله‌گاه و نماد توحید برای مسلمانان جهان به شمار می‌رود.
1736019749.png)
