جَواهِرُ الْکَلامِ
گوهرهای سخن (سخنان گوهربار)
1 «هَلْ جَزاءُ الْحْسانِ إلَّا الْحْسانُ» الرّحمن/60
2 الْمؤمِنُ قَليلُ الْكَلامِ كَثيرُ الْعَمَلِ. الإمام عليٌّ (ع)
3 سُکوتُ اللِّسانِ سَلامةُ الْإنْسانِ. الإمام عليٌّ (ع)
4 رُبَّ کَلامٍ جَوابُهُ السُّکوتُ. الإمام عليٌّ (ع)
5 الْوَقْتُ مِنَ الذَّهَبِ. حِکمةٌ
1 آیا پاداش نیکی جز نیکی است؟
2 مومن کم سخن می گوید و بسیار عمل می کند.
3 خاموشی زبان سلامی انسان است.
4 چه بسا سخنی که جواب آن خاموشی است.
5 وقت (زمان) طلاست.
هَل أَ (آیا) نَعَم – لا (بله، خیر)

أَ هَذِهِ، حَقِيبَةُ الْمَدْرَسَةِ؟
لَا؛ هَذِهِ، حَقِيبَةُ السَّفَرِ.
آیا این کیف مدرسه است؟
نه؛ این چمدان سفر است.

هَلْ هَذِهِ، شَجَرَةُ الرُّمَانِ؟
نَعَمْ؛ هَذِهِ، شَجَرَةُ الرُّمَانِ.
آیا این درخت انار است؟
بله؛ این درخت انار است.

هَلِ الْفُنْدُقُ بَعِيدٌ؟
لَا؛ الْفُنْدُقُ قَرِيبٌ.
آیا هتل دور است؟
نه؛ هتل نزدیک است.

أَ هَذَا جُنْدِيٌّ؟
نَعَمْ؛ هَذَا جُنْدِيٌّ.
آیا این سرباز است؟
بله؛ این سرباز است.

هَلْ هُنَا مَدِينَةٌ؟
لَا؛ هُنَا قَرْيَةٌ.
آیا اینجا شهر است؟
نه؛ اینجا روستا است.