پدر و مادر گرامی!
شما می توانید با استفاده از رمزین های که در اینجا آمده، پاسخ سؤال زیر را شنیده و با روش های درستِ تربیت فرزند آشنا شوید.
محبت به فرزندان صرفاً یک کار خوب است یا ضروری؟ آیا بدون محبت، تربیت امکانپذیر است؟
بر اساس تمام اصول روانشناسی و تربیتی، پاسخ این است:
1 محبت «ضروری» است، نه صرفاً «یک کار خوب».
2 تربیت واقعی، سالم و همهجانبه، بدون محبت امکانپذیر نیست.
چرا ضروری است؟
فکر کن محبت مثل خاک و آب برای یک دانه است. «تربیت» (پرورش) بدون «محبت»، مثل این است که از یک دانه بخواهی بدون خاک و آب رشد کند و به یک درخت قوی تبدیل شود.
محبت، «نیاز» اساسی است: محبت برای روح و روان فرزند، درست مثل غذا برای جسم او، یک نیاز اساسی است.
محبت، «امنیت» میآورد: این محبت است که به فرزند احساس امنیت و پذیرفته شدن میدهد.
محبت، «پذیرش» ایجاد میکند: فرزندی که احساس امنیت و عشق کند، حرفها، راهنماییها و قوانین والدینش (یعنی همان «تربیت») را بسیار راحتتر میپذیرد.
بدون محبت، شاید بشود فرزندی را با ترس وادار به «اطاعت» کرد، اما نمیتوان او را «تربیت» کرد. تربیت واقعی، یعنی شکوفا کردن استعدادها و ساختن یک شخصیت سالم، که این فقط در سایهی امنیت حاصل از محبت رخ میدهد.
این موضوع به درس خودمان «راز شادابی» هم مرتبط است. همانطور که در درس دیدیم، ایمان و اعتماد به وعدههای خدا به انسان «نشاط» و انگیزه میدهد؛ محبت هم در خانواده، همان پشتوانه و اعتمادی است که به فرزند برای رشد کردن، «نشاط» و «امنیت» میبخشد.