جواب سوال متن صفحه 59 درس 4 جغرافیا دوازدهم (مدیریت حمل ونقل)

در حالت ایده‌آل کوتاه‌ترین مسیر بین دو نقطه یک خط مستقیم است، اما در دنیای واقعی وجود موانع طبیعی (مثل کوه‌ها و تپه‌هایی که در تصویر می‌بینیم) باعث ایجاد انحراف و پیچ‌وخم در مسیر می‌شوند.

برداشت و تحلیل دقیق از این سه مسیر پیشنهادی به شرح زیر است:

• حالت اول (کوتاه‌ترین مسیر - احداث تونل طولانی): در این حالت مسیر به صورت خط مستقیم کشیده شده است. مزیت این کار، به حداقل رسیدن مسافت و زمان سفر برای همیشه است؛ اما عیب بزرگ آن این است که برای عبور مستقیم از کوه یا تپه، نیاز به حفر یک تونل بسیار طولانی داریم که هزینه ساخت و مهندسی آن فوق‌العاده سنگین و گران‌قیمت است.
• حالت دوم (طولانی‌ترین مسیر - بدون تونل): در این حالت مهندسان برای اینکه هیچ هزینه اضافه‌ای بابت حفر تونل نپردازند، مسیر را کاملاً با توجه به شکل ناهمواری‌ها تغییر داده و کوه یا تپه را دور زده‌اند. اگرچه هزینه ساخت اولیه تونل حذف شده است، اما این کار انحراف و پیچ‌وخم‌های فراوانی ایجاد کرده است. عیب این روش این است که مسیر بسیار طولانی شده و در درازمدت، زمان سفر، استهلاک خودروها و مصرف سوخت به شدت افزایش می‌یابد.
• حالت سوم (مسیر ترکیبی - تونل کوتاه): این حالت یک راهکار میانه و منطقی است. طراحان با کمی انحراف دادن به مسیر برای دور زدن بخش‌های خیلی سخت و سپس احداث یک تونل کوتاه، تعادلی بین هزینه‌ها ایجاد کرده‌اند. در واقع هم از هزینه‌های سرسام‌آور حفر تونلِ خیلی طولانی جلوگیری شده و هم مسیر به اندازه حالت دوم طولانی و پرپیچ‌وخم نشده است.