تابلوی رو به رو در کجا نصب می شود؟ علت نصب آن چیست؟

این تابلو نشاندهنده «بوق زدن ممنوع» است و معمولاً در مجاورت مکانهایی نصب میشود که افراد در آنجا به آرامش و سکوت مطلق نیاز دارند؛ مانند اطراف بیمارستانها، درمانگاهها، مدارس، آسایشگاهها و مراکز علمی.
علت نصب: جلوگیری از ایجاد «آلودگی صوتی». امواج صوتی ناخواسته میتوانند بر سامانه اعصاب و شنوایی انسان تأثیرات مخربی بگذارند و باعث بروز عوارض متعدد جسمی و روحی (مانند استرس، تپش قلب و پرخاشگری) شوند. نصب این تابلو برای حفظ سلامت روان و جسم افراد آسیبپذیر در این محیطها کاملاً ضروری است.
میزان آلودگی صوتی را برای ساکنان هریک از مناطق زیر با هم مقایسه کنید.
الف روستای ییلاقی
ب کنار بزرگراهی درتهران
پ شهرهای ساحلی
الف روستای ییلاقی (کمترین میزان آلودگی صوتی): این مناطق به دلیل دوری از منابع تولید صدای مصنوعی (مثل ترافیک و صنایع)، آرامترین و پاکترین محیطها از نظر آلودگی صوتی هستند. علاوه بر باز بودن محیط که مانع از انعکاس صدا میشود، وجود پوشش گیاهی و درختان نیز به عنوان یک عایق و جاذب طبیعی صوت عمل کرده و به حفظ سکوت منطقه کمک میکند.
ب کنار بزرگراهی در تهران (بیشترین میزان آلودگی صوتی): این منطقه به دلیل تردد مداوم وسایل نقلیه سبک و سنگین، اصطکاک لاستیکها و صدای موتورها، بالاترین سطح آلودگی صوتی را دارد. از نظر علمی، وجود ساختمانهای بلند و متراکم در اطراف بزرگراههای شهری باعث میشود که امواج صوتی پس از برخورد به دیوارها و موانع فیزیکی، منعکس شده و حتی تشدید شوند که این موضوع آسیب امواج را برای ساکنین چند برابر میکند.
پ شهرهای ساحلی (آلودگی صوتی کم تا متوسط): این مناطق عموماً محیطهای بازی هستند. در محیط باز، امواج صوتی بدون برخورد به موانع متراکم منتشر شده و در نهایت از بین میروند. غالب صداهای این مناطق طبیعی (مانند موج دریا و باد) است که نه تنها آزاردهنده نیستند، بلکه برای اعصاب آرامبخش محسوب میشوند. با این حال، در فصول گردشگری ممکن است به دلیل تردد مسافران و قایقهای موتوری مقداری آلودگی صوتی مقطعی ایجاد شود.