قیمَةُ العِلمِ
ارزش دانش
1 الْأَبُ: أَيْنَ ذَهَبْتَ؟
2 الِابْنُ: ذَهَبْتُ إِلَى الْمَكْتَبَةِ.
3 الْأَبُ: أَحْسَنْتَ يَا عَزِيزِي.
4 الْحَمْدُ لِلَّهِ، إِنَّكَ تُحِبُّ الْكِتَابَ وَ الْمَكْتَبَةَ.
5 إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ طَالِبَ الْعِلْمِ كَثِيراً.
6 كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:
7 «الْعَالِمُ بِلَا عَمَلٍ كَالشَّجَرِ بِلَا ثَمَرٍ».
1 پدر: کجا رفتی؟
2 پسر: به کتابخانه رفتم.
3 پدر: آفرین عزیزم.
4 خدا را شکر، که تو کتاب و کتابخانه را دوست داری.
5 همانا خداوند، جوینده دانش را بسیار دوست دارد.
6 همانطور که پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود:
7 «دانشمندِ بدونِ عمل، مانندِ درختِ بدونِ میوه است.»
هذا هذِهِ ذلِکِ تِلکَ
این (برای مذکر) این (برای مونث) آن (برای مذکر) آن (برای مونث)

هٰذَا الرَّجُلُ، طَبِيبٌ.
هٰذَا الطَّبِيبُ، نَاجِحٌ.
این مرد، پزشک است.
این پزشک، موفق است.

هٰذِهِ الْمَرْأَةُ، طَبِيبَةٌ.
هٰذِهِ الطَّبِيبَةُ، نَاجِحَةٌ.
این زن، پزشک است.
این پزشک (زن)، موفق است.

ذٰلِكَ الرَّجُلُ، شَاعِرٌ.
ذٰلِكَ الشَّاعِرُ، سَعْدِيٌّ.
آن مرد، شاعر است
آن شاعر، سعدی است.

تِلْكَ الْمَرْأَةُ، شَاعِرَةٌ.
تِلْكَ الشَّاعِرَةُ، بَرْوِينُ.
آن زن، شاعر است.
آن شاعر (زن)، پروین است.

هٰذَا الصَّفُّ، كَبِيرٌ.
این کلاس، بزرگ است.

هٰذِهِ الشَّجَرَةُ، جَمِيلَةٌ.
این درخت، زیبا است.

ذٰلِكَ الْجَبَلُ، مُرْتَفِعٌ.
آن کوه، بلند است.

تِلْكَ اللَّوْحَةُ، جَمِيلَةٌ.
آن تابلو، زیبا است.