به گیتی، بِه از راستی، پیشه نیست
به گیتی، به از راستی، پیشه نیست
ز کژی بتر، هیچ اندیشه نیست
در جهان هیچ کاری بهتر از راستی وجود ندارد و هیچ فکر و اندیشهای بدتر از نادرستی وجود ندارد.
سخن گفتن کژ ز بیچارگی است
به بیچارگان بر، بباید گریست
دروغ گفتن و حرف نادرست گفتن نشانه درماندگی است. به حال انسانهای بیچاره باید گریه کرد.
هر آن کو که گردد به گرد دروغ
ستمکاره خوانیمش و بی فروغ
هرکسی به دنبال دروغگویی باشد، ستمکار و گناهکار است.
همه راستی کن که از راستی
نیاید به کار اندرون، کاستی
همیشه درستکار باش زیرا که از درستکاری هیچ نقص و کمبودی در کارها پیش نمیآید.
هر آن کس که با تو نگوید درست
چنان دان که او دشمن جان توست
هرکسی که به تو راست نمیگوید، بدان دشمن تو است.
گشاده است بر ما در راستی
چه کوبیم خیره در کاستی؟
چرا وقتی که راه درستی و راستی در پیش روی ما قرار دارد چرا بیهوده به دنبال ناراستی و دروغ برویم؟
مکن دوستی با دروغ آزمای
همان نیز با مرد ناپاک رای
با انسان دروغگو و با شخص بداندیش دوستی نکن.
شاهنامه، فردوسی