1. واژگاني را كه نشانة جمع دارند، مشخّص كنيد و مفرد هر كي را بنويسيد.
كنعان، گلستان، دودمان، احزان، پيروان، كشتيبان، پايان، آزادگان
2. در بيت زير، قافيه ها را مشخّص كنيد و سه واژة هم قافيه با آنها بنويسيد
همای اوج سعادت به دام ما افتد اگر تو را گذری بر مقام ما افتد
(حافظ)
3. بيت زير، با كدام یک از بيت هاي درس، ارتباط معنايي دارد؟ دليل ارتباط آن را بنویسید.
عزيز مصر به رغمِ برادرانِ غيور ز قعرِ چاه، برآمد به اوجِ ماه رسيد
(حافظ)
1. خزان : خُزن پیروان: پیرو آزادگان: آزاده
2. قافیه: دام – مقام
واژه های هم قافیه: نام – کلم – رام
3. دور گردون، گر دو روزی بر مراد ما رفت دائماً یکسان نباشد حال دوران، به اوج ماه رسید
حال دنیا یکسان نیست، گاهی به انسان نعمت می دهد، گاهی از انسان نعمت را می گیرد هیچ کار خدا بدون حکمت و فلسفه نیست. حال و زندگی حضرت یوسف (ع) هم یکسان نبود. یک بار اسیر چاه شد. سپس به مصر برده شد و گرفتار زندان گشت. دیگر بار از زندان رهایی یافت و عزیز و حاکم مصر شد.
هان مشو نومید! چون واقف نِه ای از سرّ غیب باشد اندر پرده، بازی های پنهان، غم مخور
کارهای خدا حکمت دارد. کاری که از نظر ما خیانت است و باعث رنج می شود، شاید روزی باعث رحمت و نعمت شود ما از رازهای هستی با خبر نیستیم و نباید درباره آن ها زود قضاوت کنیم.