دانلود اپلیکیشن
1 شعری از فردوسی، دربارە عظمت و بزرگی ایران بیابید و درکلاس بخوانید.
1 ندانی که ایران نشست منست ** جهان سر به سر زیر دست ِ منست
هنر نزد ایرانیان است و بس ** ندادند شیر ژیان را بکس
همه یکدلانند یـزدان شناس ** به نیکـی ندارند از بد هراس
دریغ است ایران که ویران شود ** کنام پلنگان و شیران شود
چـو ایران نباشد تن من مباد ** در این بوم و بر زنده یک تن مباد
همه روی یکسر بجنگ آوریم ** جهان بر بداندیـش تنگ آوریم
همه سربسر تن به کشتن دهیم ** به از آنکه کشور به دشمن دهـیم
چنین گفت موبد که مرد بنام ** به از زنده دشمن بر او شاد کام
اگر کُشت خواهد تو را روزگار ** چه نیکو تر از مرگ در کار زا
2 دربارە تکرار حرف و نقش آن در بیت زیر، گفت وگو کنید.
«خیزید و خز آرید که هنگام خزان است ** باد خنک از جانب خوارزم، وزان است»
«منوچهری دامغانی»
2 در این بیت، حرف‌های «خ» و «ز» (در واژه‌های خیزید، خز، خزان، خنک، خوارزم و وزان) چندین بار تکرار شده‌اند. این تکرار که در زبان فارسی به آن «واج‌آرایی» (یا نغمه حروف) می‌گویند، باعث ایجاد یک موسیقی و آهنگ دلنشین در شعر می‌شود و گوش شنونده را می‌نوازد تا تأثیر کلام بیشتر شود.
1736019749.png)
