Listen to the conversation between a tourist and a receptionist.
Receptionist: Welcome to our hotel sir, how can I help you?
Tourist: My name is Paul Kress.I’m from Germany. I have a reservation here.
Receptionist: I see! Are you staying here for two nights?
Tourist: Yes, my wife and I are visiting Tehran for three days.
Receptionist: Where is she now? I need to check her passport.
Tourist: She’s standing over there, by the gift shop. Here is her passport.
Receptionist: Thank you. This is your key. It’s room 213. Hope you enjoy your stay in Tehran.
به مکالمه بین یک گردشگر (توریست) و یک متصدی پذیرش گوش کنید.
Receptionist: Welcome to our hotel sir, how can I help you?
ریسِپْشِنیست: وِلْکام تو آوِر هوتِل سِر، هَاو کَن آی هِلپ یو؟
متصدی پذیرش: به هتل ما خوش آمدید آقا، چطور میتوانم به شما کمک کنم؟
Tourist: My name is Paul Kress. I’m from Germany. I have a reservation here.
توریسْت: مای نِیم ایز پُول کِرِس. آیْم فِرام جِرْمِنی. آی هَو اِ رِزِرْوِیشِن هیر.
گردشگر: اسم من پل کرس است. من اهل آلمان هستم. من اینجا رزرو دارم.
Receptionist: I see! Are you staying here for two nights?
ریسِپْشِنیست: آی سی! آر یو اِسْتِیینگ هیر فُر تو نایْتْس؟
متصدی پذیرش: متوجهم! آیا شما برای دو شب اینجا اقامت دارید (میمانید)؟
Tourist: Yes, my wife and I are visiting Tehran for three days.
توریسْت: یِس، مای وایْف اَنْد آی آر ویزیتینگ تِهْران فُر ثِری دِیز.
گردشگر: بله، من و همسرم برای سه روز از تهران دیدن میکنیم.
Receptionist: Where is she now? I need to check her passport.
ریسِپْشِنیست: وِر ایز شی نَاو؟ آی نید تو چِک هِر پَسْپورت.
متصدی پذیرش: او الان کجاست؟ من باید گذرنامه (پاسپورت) او را بررسی کنم.
Tourist: She’s standing over there, by the gift shop. Here is her passport.
توریسْت: شیز اِسْتَنْدینگ اُووِر ذِر، بای ذِ گیفْت شاپ. هیر ایز هِر پَسْپورت.
گردشگر: او آنجا، کنار فروشگاه هدیه (فروشگاه سوغات) ایستاده است. بفرمایید این گذرنامه اوست.
Receptionist: Thank you. This is your key. It’s room 213. Hope you enjoy your stay in Tehran.
ریسِپْشِنیست: ثَنْک یو. ذیس ایز یُور کی. ایتْس روم تو-وان-ثِری. هوپ یو اینْجوی یُور اِسْتِی این تِهْران.
متصدی پذیرش: ممنونم. این کلید شماست. اتاق ۲۱۳ است. امیدوارم از اقامتتان در تهران لذت ببرید. (نکته: شماره اتاقها معمولاً رقم به رقم یعنی ۲-۱-۳ خوانده میشود).