أ اِقرَأ الشّعرَ المَنسوبَ اِلی الإمامِ علیٍّ؛ ثُمَّ عَین تَرجَمَهَ الکَلِماتِ الَّتی تَحتَها خَطِّ.
أیُّهَا الفاخِرُ جَهلاً بالنَّسَب اِنَّمَا النّاسُ لِاُمٍّ وَ لِاَب
هَل تَراهُم خُلِقُوا مِن فِضَّهٍ أم حَدیدٍ أم نُحاسٍ أم ذَهَب
بَل تَراهُم خُلِقُوا مِن طینَهٍ هَل سِوی لَحمٍ وَ عَظمٍ وَ عَصَب
إنَّما الفَخرُ لِعَقلٍ ثابِتٍ وَ حَیاءٍ وَ عَفافٍ وَ أدَب
ای که نابخردانه افتخار کننده به دودمان هستی، مردم تنها از يک مادر و يک پدراند.
آيا آنان را می بينی (می پنداری) که از نقره، آهن، مس يا طلا آفريده شده اند؟
بلکه آنان را می بينی (می پنداری) از تکه گِلی آفريده شده اند. آيا به جز گوشت و استخوان و پی اند؟
افتخار تنها به خردی استوار، شرم، پاکدامنی و ادب است
ب اِستَخرِج مِنَ الَبیاتِ اسمَ الفاعِلِ؛ وَ الفِعلَ المَجهولَ؛ وَالجارَّ وَالمَجرورَ؛ وَالصِفَّهَ وَالمَوصوفَ.
الف
شعر منسوب به امام علی را بخوانید و سپ کلماتی که زیر آن ها خط کشیده شده است را ترجمه کنید.
نَسَب: اصل و نسب أب: پدر
تَراهُم: آنان را می بینی نُحاسٍ: مس
طینَ: گِل عَظمٍ: استخوان
إنَّما: تنها حَیاءٍ: شرم
ب
اسم فاعل: الفاخِرُ
الفعلَ المجهول: خلِقوا
جارِ و المجرور: بِالنَّسَبِ
لّأُمِّ: لِأَبٍ، مِن فِضَّهٍ - مِن طینَهٍ، لِعَقلِ
الصَّفَهً والمَوصوفَ: عقلٍ ثابتِ