جمله های زير را ترجمه کنيد؛ سپس زير فعل مضارع خط بکشيد.
1 (اِنَّ اللهَ لا یظلمُ النّاسَ شیئاً وَلکِنَّ النّاسَ اَنفُسَهُم یَظلِمونَ) یونُس: 44
2 (... وَ رَاَیتَ النّاسَ یَدخُلونَ فی دینِ اللهِ ...) النَّصر: 2
3 اَلمومِنونَ یَصدُقونَ و لا یَکذِبونَ فِی الحَیاةِ.
4 اَلاُختانِ سَمِعَتا کَلامَ المُعَلِّمَةِ وَ هُما تَعمَلانِ بِهِ.
5 عِندَنا طَعامٌ کَثیرٌ لِلعَشاءِ عَلَی المائِدَةِ. نَاکُلُهُ مَعاً.
1 یظلمُ یَظلِمونَ.
البتّه خداوند به مردم چیزی ستم نمی کند بلکه ( این ) مردم اند که به خودشان ستم می کنند.
2 یَدخُلونَ
(ای پیامبر) مردم را می بینی که گروهی به دین خدا وارد می شوند.
3 یَصدُقونَ یَکذِبونَ
اهل ایمان ( همیشه ) راست می گویند و در زندگی دروغ نمی گویند.
4 تَعمَلانِ
دو خواهر سخنِ آموزگارشان را گوش می دهند و آن را به کار می بندند.
5 نَاکُلُهُ
ما برای شام غذای زیادی سر سفره داریم؛ باهم می خوریم.