فعل ماضی (4)


الْأُسْرَةُ النّاجِحَةُ
خانواده موفق
1 السَّيِّدُ زارِعيّ فَلّاحٌ و زَوْجَتُهُ فَلّاحةٌ. هُما ساکِنانِ مَعَ أولادِهِما في قَريَةٍ. عارِفٌ أکبَرُ مِنَ الْأخَوَيْنِ وَ سُميَّةُ أکْبَرُ مِنَ الْأُخْتَيْنِ. هُمْ أُسْرَةٌ ناجِحَةٌ. بَيتُهُمْ نَظيفٌ وَ بُسْتانُهُم مَمْلوءٌ بِأشْجارِ الْبُرتُقالِ وَ الْعِنَبِ وَ الرُّمّانِ وَ التُّفّاحِ.
2 حِوارٌ بَيْنَ الْوالِدِ وَ الْأَوْلادِ
3 الْوالِد: أیْنَ ذَهَبْتَ يا عارِفُ؟
عارف: إلَی بَيْتِ الْجَدِّ وَ الْجَدَّةِ مَعَ صادِقٍ وَ حامِدٍ.
4 الْوالِد: کَیْفَ رَجَعْتُما يا صادِقُ وَ يا حامِدُ؟
الْأخَوانِ: بِالسَّيّارَةِ.
5 الْوالِد: لِماذا ذَهَبْتُمْ أيُّها الْوْلادُ؟
الْأخْوَة: لِمُساعَدَةِ جَدِّنا.
6 حِوارٌ بَيْنَ الْوالِدَةِ وَ الْبَناتِ
7 الْوالِدَة: أیْنَ ذَهَبْتِ يا سُمَيَّةُ؟
سُمَيّة: إلَی بَيْتِ الْجَدِّ وَ الْجَدَّةِ مَعَ شَيْماءَ وَ نَرْجِسَ.
8 الْوالِدَة: کَیْفَ رَجَعْتُما يا شَيْماءُ وَ يا نَرْجِسُ؟
الْأُخْتانِ: بِالسَّيّارَةِ.
9 الْوالِدَة: لِماذا ذَهَبْتُنَّ أيَّتُها الْبَناتُ؟
الْأخَوات: لِمُساعَدَةِ جَدَّتِنا.
1 آقای زارعی کشاورز است و همسرش کشاورز است. آن ها با فرزندانشان در روستا زندگی می کنند. عارف بزرگ تر از دو برادرش است و سمیه بزرگ تر از دو خواهرش است. آن ها خانواده موفقی هستند. خانه شان تمییز است و باغشان پر از درخت های پرتقال و انگور و انار و سیب است.
2 گفتگوی بین پدر و پسران
3 پدر: ای عارف کجایی؟
عارف: به خانه ی پدربزرگ و مادربزرگ با صادق و حامد.
4 پدر: ای صادق و ای حامد چطور برگشتید؟
دو برادر: با خودرو.
5 پدر: ای پسران چرا رفتید؟
برادران: برای کمک به پدربزرگمان
6 گفتگوی بین مادر و دختران
7 مادر: ای سمیه کجا رفتی؟
سمیه: به خانه ی پدربزرگ و مادربزرگ با شیما و نرگس.
8 مادر: ای شیما و ای نرگس چگونه برگشتید؟
دو خواهر: با خودرو.
9 مادر: ای دختران چرا رفتید؟
خواهران: برای کمک به مادربزرگمان