1 نویسنده در این متن، از زبان طنز بهره گرفته است؛ دو نمونه از آن را در متن بیابید.
دو نمونه از بهرهگیری نویسنده از زبان طنز در متن روانخوانی «بوی جوی مولیان» عبارتاند از:
«ماست را با چاقو میبریم.» (استفاده از اغراقِ طنزآمیز برای نشان دادن غلظت و کیفیت ماست در ایلیات).
در بخشهای پیشینِ همین داستان نیز، نویسنده تضادهای زندگی شهری و ایلیاتی و همچنین سختگیریهای محیط مدرسه در تهران را با بیانی آمیخته به اغراق و طنزِ تلخ توصیف میکند تا سختیِ دوری از زادگاه را نشان دهد.
2 با توجه به جمله زیر:
«نامه برادر با من همان کرد که شعر و چنگ رودکی با امیر سامانی!»
الف چرا نویسنده با خواندن نامه برادر خود، داستان تاریخی امیر سامانی را به یاد می آورد؟
ب اشاره به شعر و چنگ رودکی، بیانگر کدام ویژگی « شعر » است؟
الف زیرا داستان تاریخی رودکی و امیر سامانی دربارهی دلتنگی شدید برای وطن است. همانطور که شعر و چنگ رودکی احساسات امیر سامانی را دگرگون کرد و او را بیدرنگ و بیتابانه به سوی بخارا (زادگاهش) کشاند، خواندن نامهی برادر نیز که سرشار از توصیفِ زیباییها و طراوت طبیعتِ ایل بود، دقیقاً همان حس دلتنگی، بیقراری و اشتیاقِ بازگشت به زادگاه را در وجود نویسنده بیدار کرد تا جایی که همهچیز را در تهران رها کرد و به سوی ایل بازگشت.
ب این مقایسه بیانگر ویژگیِ «تأثیرگذاری عمیق، نفوذ کلام و قدرت برانگیختگی» شعر است؛ به این معنا که کلام موزون و شعر ناب میتواند چنان در روح و روان انسان نفوذ کند که احساسات او را منقلب ساخته و ارادهی او را برای تصمیمگیریها و اقدامات بزرگ و ناگهانی به حرکت درآورد.