در فیلم «دیو و کیک» ما با موجودی مواجه می شویم که در ابتدا خشن به نظر می رسد؛ اما در ادامه فیلم دیدیم او قلبی مهربان دارد. اگر کسی مبنای قضاوت را پیش فرض های خود قرار دهد و آنها را ملاک قبول یا رد حقایق و واقعیت ها بداند، ممكن است مرتکب نوعی خطا شود که به آن «مغالطه رها نکردن پیش فرض» می گویند. اکنون جملات زیر را بخوانید و بنویسید در هریک از جملات چه مغالطه ای وجود دارد؟
1- همه موجودات زشت، خشن و بدند.
2- همه معلم ها دانش آموزانی را دوست دارند که آرام در یک گوشه بنشینند .
3- من دیگر پیر شده ام، این چیزها از من گذشته است.
4- پسر که گریه نمی کند.
5- شما چه مثال هایی می توانید برای این نوع مغالطه بنویسید.
1- زشتی دلیلی بر بد بودن نیست ، همانطور که زیبایی دلیلی بر خوب بودن نیست.
2- این جمله هم اشتباه است ؛معلم ها دانش آموزانی که مؤدب هستند را دوست دارند صرف نظر از اینکه پر جنب و جوش اند یا آرام.
3- این جمله هم اشتباه است ؛ انسان در هر سنی که باشد وقتی روحیه ای شاد و زنده داشته باشد می تواند کار های زیادی انجام دهد.
4- این جمله هم اشتباه است ؛ چون همه انسان ها بعضی وقت ها دلشان می گیره و گریه می کنند.
5- «ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است» این جمله در خیلی از مواقع غلط است این جمله تلاش دارد به افراد بگوید که برای انجام هیچ کاری دیر نیست در حالی که بیشتر مواقع دیر است مثلاً کسی که در سنی قرار دارد که از شدت پیری روی ویلچر است و در این سن به کوهنوردی علاقه مند شود چگونه می تواند کوهنوردی کند؟ پس این جمله می تواند در بعضی از مواقع مغالطه باشد.