الف برداشت شما از معانی اسامی روزها در گاه شماری اوستایی چیست؟
ب به جدول صفحۀ قبل نگاه کنید و بگویید نام چه تعداد از روزهای ماه، با نام ماه های گاه شماری اوستایی یکسان است؟ با راهنمایی دبیر خود، مشخص کنید هم زمانی روز و ماه در این گاه شماری با چه رویدادی همراه بود؟
پ محاسبه کبیسه در گاه شماری اوستایی چگونه انجام می شد؟
الف بر اساس متن کتاب، در گاهشماری اوستایی نام ماهها و روزهای هر ماه با اسامی ایزدان و فرشتگان نامگذاری شده بود. معانی این اسامی نشان میدهد که برای نیاکان ما، مفاهیم دینی و اخلاقی (مانند راستی، پاکی، نیکاندیشی) و همچنین پدیدههای طبیعی و عناصر حیاتبخش (مانند آب، آتش، باد و آسمان) ارزش و قداست بسیار بالایی داشته است.
ب دقیقاً نام هر ۱۲ ماه سال، در میان اسامی ۳۰ روزِ ماه نیز وجود دارد (مانند فروردین، اردیبهشت، خرداد و...). همزمانی: در ایران باستان، هرگاه نام روز با نام ماه یکی میشد (مثلاً روز شانزدهم که «مهر» است در ماهِ «مهر»، یا روز سیزدهم که «تیر» است در ماهِ «تیر»)، آن روز را به عنوان یک رویداد فرخنده «جشن» میگرفتند (مانند جشن مهرگان و جشن تیرگان).
پ در گاهشماری اوستایی، سال را دقیقاً ۳۶۵ شبانهروز در نظر میگرفتند. به همین دلیل در هر ۴ سال، یک شبانهروز و در هر ۱۲۰ سال، ۳۰ شبانهروز (یک ماه کامل) از سال حقیقی نجومی عقب میافتادند. برای جبران این مشکل و اجرای کبیسه، بعد از گذشت هر ۱۲۰ سال، یک ماه به دوازده ماهِ سال اضافه میکردند (یعنی آن سال را ۱۳ ماهه حساب میکردند).