۱ سه لیوان بردارید و آن ها را شمارهگذاری کنید. داخل هر کدام یک تکهی خرد شده از سنگ مرمر بیندازید (میتوانید این تکه سنگها را از کنار محل ساختوساز ساختمانها تهیه کنید)؛ سپس به لیوان اوّلی ۱۰ میلیلیتر آب، به دومی ۱۰ میلیلیتر سرکه و به سومی ۱۰ میلیلیتر جوهرنمک اضافه کنید. پس از نیم ساعت مشاهدات خود را یادداشت کنید.
لیوان اول (آب): هیچ اتفاقی نمیافتد و سنگ مرمر تغییری نمیکند.
لیوان دوم (سرکه): حبابهای کوچکی روی سنگ مرمر ایجاد میشود و سنگ خیلی کم در سرکه (که یک اسید ضعیف است) حل میشود.
لیوان سوم (جوهرنمک): حبابهای گاز خیلی زیادی با سرعت تولید میشود و سنگ مرمر به سرعت در جوهرنمک (که یک اسید بسیار قوی است) حل شده و از بین میرود.
نتیجه: اسیدها میتوانند سنگها را در خود حل کنند و هرچه اسید قویتر باشد (مثل جوهرنمک)، این تخریب سریعتر و بیشتر است.
۲ یک گیاه (مانند گل رز و...) را به کلاس بیاورید و به کمک پنس و پنبه یکی از برگهای آن را به جوهر نمک آغشته کنید. پس از نیم ساعت مشاهدات خود را یادداشت کنید.
برگی که به جوهرنمک آغشته شده است، خیلی زود رنگ سبز و شاداب خود را از دست میدهد، پژمرده و زرد یا سیاه میشود و بافت آن کاملا میسوزد و از بین میرود.
نتیجه: جوهرنمک یک اسید بسیار قوی، خطرناک و سوزاننده است و به بافت گیاهان زنده (و موجودات زنده) آسیب شدید میرساند. به همین دلیل هنگام استفاده از آن باید دستکش به دست داشته باشیم تا پوست دستمان نسوزد.