شمارۀ هر جمله را زیر تصویرِ خودش بنویسید.

۱ أَنَا سَأَنْظُرُ إِلَی الْبَعیدِ
۲ هُم نَظَروا إلَی البَعید.
۳ أَنتِ نَظَرْتِ إِلَی الْبَعیدِ
۴ أَنَا أَفْتَحُ الْبابَ
۵ أَنَا سَوْفَ أَفْتَحُ الْبابَ
۶ أَنَا فَتَحْتُ الْبابَ
۷ أَنتِ کَتَبْتِ واجِبَکِ
۸ أَنتِ سَتَکْتُبینَ عَلَی اللُّوحِ.
۹ أَنتِ تَکْتُبینَ فی دَفْتَرِکِ.
۱۰ أَنتَ جَلَسْتَ هُنا.
۱۱ أَنتَ سَتَجْلِسُ هُنا.
۱۲ أَنتَ تَجْلِسُ هُنا.
۱ أَنَا سَأَنْظُرُ إِلَی الْبَعیدِ: من به دوردست نگاه خواهم کرد.
۲ هُم نَظَروا إلَی البَعید: آنان به دوردست نگاه کردند.
۳ أَنتِ نَظَرْتِ إِلَی الْبَعیدِ: تو (مؤنث) به دوردست نگاه کردی.
۴ أَنَا أَفْتَحُ الْبابَ: من در را باز میکنم.
۵ أَنَا سَوْفَ أَفْتَحُ الْبابَ: من در را باز خواهم کرد.
۶ أَنَا فَتَحْتُ الْبابَ: من در را باز کردم.
۷ أَنتِ کَتَبْتِ واجِبَکِ: تو (مؤنث) تکلیفت را نوشتی.
۸ أَنتِ سَتَکْتُبینَ عَلَی اللُّوحِ: تو (مؤنث) بر روی تخته خواهی نوشت.
۹ أَنتِ تَکْتُبینَ فی دَفْتَرِکِ: تو (مؤنث) در دفترت مینویسی.
۱۰ أَنتَ جَلَسْتَ هُنا: تو (مذکر) اینجا نشستی.
۱۱ أَنتَ سَتَجْلِسُ هُنا: تو (مذکر) اینجا خواهی نشست.
۱۲ أَنتَ تَجْلِسُ هُنا: تو (مذکر) اینجا مینشینی.

یک استراتژی برای یادگیری عمیق:
به هر ردیف از تصاویر دقت کن. هر سه تصویر یک فعل را در سه زمان مختلف نشان میدهند:
آینده (مستقبل): تصویری که نشاندهندهی قصد انجام کار است (مثلاً مردی که میخواهد روی صندلی بنشیند) با جملاتی که «سَـ» یا «سَوْفَ» دارند، مطابقت دارد.
حال (مضارع): تصویری که نشاندهندهی کاری در حال انجام است (مثلاً مردی که روی صندلی نشسته است).
گذشته (ماضی): تصویری که نشاندهندهی کاری تمام شده است (مثلاً مردی که قبلاً نشسته و حالا در حال استراحت است).
با این روش، تو نه تنها جواب را پیدا میکنی، بلکه مفهوم زمانها را به صورت عمیق و تصویری یاد میگیری.