عَيِّنِ «الحْالَ» فِي العِباراتِ التاّليةَ.
1 مَنْ عاشَ بِوَجْهَينِ، ماتَ خاسِراً.
2 أقَوَی النّاسِ مَنْ عَفا عَدوَّهُ مُقتَدِراً.
3 عِندَ وُقوعِ الْمَصائِبِ تَذهَبُ الْعَداوَةُ سَريعَةً.
4 مَنْ أذَنْبَ وَ هوَ يَضْحَكُ، دَخَلَ النّارَ وَ هوَ يَبکي.
5 يَبقَی الْمُحسِنُ حَيّاً وَ إنْ نُقِلَ إلیٰ منازِلِ الأمواتِ.
6 إذا طلَبَتْ أنْ تَنجَحَ في عَمَلِكَ فَقُمْ بهِ وَحيدا وَ لا تتَوََکَّل عَلَی النّاسِ.
قید حالت را در عبارات زیر مشخص کنید.
1 قید حالت: خاسِراً
هر کس با دورویی زندگی کند زیانکار می میرد.
2 قید حالت: مُقتَدِراً
نیرومندترین مردم کسی است که در حال اقتدار از دشمنش درگذرد.
3 قید حالت: سَريعَةً
هنگام وقوع مصیبت ها، دشمنی به سرعت از بین می رود.
4 قید حالت: هوَ يَضْحَكُ، هوَ يَبکي
هرکس گناه کند در حالی که می خندد، به جهنم وارد می شود در حالی که گریه می کند.
5 قید حالت: حَيّاً
نیکوکار زنده می ماند اگرچه به منزل های مردگان منتقل شده باشد.
6 قید حالت: وَحيداً
هرگاه خواستی در کارت موفق شوی پس تنهایی به آن اقدام کن و به مردم توکّل نکن.